دسته‌ها
مقالات

آمپول گارداسیل (واکسن برای زگیل تناسلی): مزایا، نحوه تزریق و عوارض

گارداسیل 9 (واکسن 9 والانت ویروس پاپیلومای انسانی، نوترکیب؛ 9 HPV) توسط FDA تأیید شده است.

یک واکسن برای جلوگیری از انواع پاپیلومای انسانی (HPV) که باعث بیشتر سرطان‌های دهانه رحم و همچنین برخی از سرطان‌های مقعد، وولوا (ناحیه اطراف دهانه مهبل)، مهبل (واژن) و ناحیه حلقی – دهانی (پشت گلو و همچنین پایه زبان) می‌شود در دسترس است. این واکسن همچنین از ابتلا به انواع HPV که باعث بیشتر زگیل های دستگاه تناسلی می‌شود، جلوگیری می‌کند.

چرا واکسن HPV مهم است؟


چرا واکسن HPV مهم است؟

ویروس پاپیلومای انسانی یک ویروس تناسلی و شایع است که از طریق تماس مستقیم پوست به پوست در حین فعالیت جنسی از شخص به فرد دیگر منتقل می‌شود. بیشتر افراد فعال مقاربتی، HPV را در بعضی از زمانهای زندگی خود دریافت می‌کنند، اگرچه اکثر آن‌ها حتی هرگز آن را نمی شناسند. عفونت HPV در دوران نوجوانی و اوایل دهه 20 بیشتر شایع است. حدود 40 نوع HPV وجود دارد که می‌توانند نواحی تناسلی زنان و مردان را آلوده کنند. بیشتر انواع HPV باعث عدم بروز علائم می‌شوند و به خودی خود از بین می روند. اما برخی از انواع آن می‌تواند باعث سرطان دهانه رحم در زنان و سایر سرطان‌های نادر شود مانند سرطان‌های مقعد، آلت تناسلی، واژن و ناحیه اطراف واژن و دهان و حلق. انواع دیگر HPV می‌تواند باعث ایجاد زگیل در نواحی تناسلی زنان و مردان به نام زگیل تناسلی شود. زگیل های تناسلی تهدید کننده زندگی نیستند. اما آن‌ها می‌توانند استرس عاطفی ایجاد کنند و درمان آن‌ها بسیار ناراحت کننده است.

قبل از مصرف این دارو 


برای اطمینان از اینکه واکسن گارداسیل 9 برای شما بی خطر است، در صورت داشتن هر یک از موارد زیر، به پزشک خود بگویید:

  • حساسیت به مخمر، پلی سوربات 80 یا سایر واکسن ها.
  • سیستم ایمنی ضعیف (ناشی از شرایطی مانند HIV یا سرطان) یا
  • درمان با داروهای سرطانی، استروئیدها یا داروهای دیگری که باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌شوند.

اگر باردار هستید یا قصد دارید باردار شوید به پزشک خود بگویید. اگر قبل از دریافت تمام دوزهای مورد نیاز این واکسن باردار شوید ، ممکن است لازم باشد که پس از تولد کودک منتظر بمانید تا باقی تزریق های مورد نیاز را تمام کند. اگر باردار هستید، ممکن است نام شما در رجیستری بارداری ثبت شود تا اثرات واکسن ویروس پاپیلومای انسانی بر روی نوزاد را ردیابی کند.

ممکن است در هنگام استفاده از واکسن ویروس پاپیلومای انسانی، شیر دادن با شیر مادر ایمن نباشد. از پزشک خود در مورد هرگونه خطر سؤال کنید. واکسن گارداسیل 9 در برابر بیماری‌های منتقله از قبیل کلامیدیا، سوزاک، تبخال، HIV، سیفلیس و آندریکرومونیاز محافظت نمی‌کند.

واکسن گارداسیل 9 چگونه  داده می‌شود؟ 


واکسن گارداسیل 9 چگونه داده می‌شود؟

واکسن گارداسیل 9 به صورت (سرنگ) به عضله در بازو یا ران شما انجام می‌شود. یک ارائه دهنده خدمات درمانی به شما این تزریق را می‌دهد.

واکسن گارداسیل 9 در یک سری 2 یا 3 نوبتی تزریق می‌شود. شما ممکن است اولین تزریق را در هر زمان تا زمانی که بین 9 تا 45 سال سن دارید، بگیرید. دوز دوم 2 تا 6 ماه پس از اولین تزریق شما داده می‌شود. دوز سوم ممکن است 6 تا 12 ماه پس از اولین تزریق شما تجویز شود.

مطمئن باشید که تمام دوزهای توصیه شده این واکسن را دریافت می‌کنید یا ممکن است در برابر بیماری کاملاً محافظت نشوید. از واكسن گارداسیل 9 به جای داشتن معاینه روتین ناحیه تناسلی، پاپ اسمیر یا معاینه مقعد برای غربالگری سرطان دهانه رحم یا مقعد نباید استفاده شود.

کدام دختران یا خانم ها باید واکسیناسیون HPV دریافت کنند؟


واکسیناسیون HPV برای دختران 11 و 12 ساله توصیه می‌شود. همچنین برای دختران و خانم‌های 13 تا 26 سال که هنوز واکسینه نشده اند یا سری واکسن را کامل نکرده‌اند توصیه می‌شود. واکسن HPV همچنین می‌تواند به دخترانی که از 9 سالگی شروع می‌شوند، داده شود. پزشکان توصیه می‌کنند که افراد 11 تا 12 ساله دو دوز واکسن HPV برای محافظت در برابر سرطان های ناشی از HPV دریافت کنند.

آیا زنان فعال جنسی از فواید واکسن بهره مند می‌شوند؟


در حالت ایده آل، خانم ها قبل از فعال شدن جنسی و قبل از اینکه در معرض HPV قرار بگیرند، باید واکسن را دریافت کنند. زنانی که از نظر جنسی فعال هستند نیز ممکن است از واکسیناسیون بهره مند شوند، اما ممکن است از مزایای کمتری برخوردار شوند. دلیل این امر ممکن است قبلاً در معرض یک یا چند نوع HPV باشد که توسط واکسن ها هدف قرار گرفته اند. با این وجود، تعداد کمی از زنان جوان از نظر جنسی آلوده به انواع HPV که از واکسن ها جلوگیری می‌شود، آلوده هستند، بنابراین اکثر زنان جوان با واکسیناسیون هنوز می‌توانند از محافظت برخوردار شوند.

آیا زنان باردار می‌توانند واکسن دریافت کنند؟ 


واکسن برای خانم های باردار توصیه نمی‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که واکسن HPV برای نوزادان متولد شده از زنانی که هنگام بارداری واکسینه شده اند، مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما تحقیقات بیشتری هنوز مورد نیاز است. یک زن باردار تا زمانی که حاملگی کامل نشود، نباید دوز واکسن HPV دریافت کند.

دریافت واکسن HPV هنگام بارداری دلیلی برای در نظر گرفتن پایان بارداری نیست. اگر زن متوجه شود که در حین بارداری یک یا چند تزریق از واکسن HPV دریافت کرده است، باید منتظر بماند تا بعد از بارداری ، تمام دوزهای واکسن HPV باقی مانده را تمام کند.

آیا قبل از واکسیناسیون باید دختران و خانم‌ها از نظر سرطان دهانه رحم معاینه شوند؟ 


دختران و خانم ها نیازی به آزمایش HPV یا پاپ اسمیر ندارند تا بدانند آیا باید واکسن را دریافت کنند یا نه. با این وجود این مهم است که زنان حتی پس از دریافت تمام تزریق های توصیه شده از واکسن HPV، همچنان از نظر سرطان دهانه رحم مورد معاینه قرار گیرند. دلیل این امر این است که واکسن در برابر همه انواع سرطان دهانه رحم محافظت نمی‌کند.

واکسن HPV چقدر مؤثر است؟ 


واکسن HPV چقدر مؤثر است؟

واکسن HPV انواع HPV را که معمولاً در ایجاد سرطان دهانه رحم ایجاد می‌شود  و می‌تواند برخی از سرطان های ناحیه اطراف واژن، واژن، مقعد و ناحیه حلقی – دهانی را ایجاد کند، هدف قرار می‌دهد. همچنین در برابر انواع HPV که باعث بیشتر زگیل های دستگاه تناسلی می‌شوند، محافظت می‌کند. واکسن HPV در جلوگیری از انواع HPV مورد هدف و همچنین شایع‌ترین مشکلات بهداشتی ناشی از آن‌ها بسیار مؤثر است.

این واکسن در جلوگیری از ابتلا به بیماری HPV در زنان جوان که قبلاً در معرض یک یا چند نوع HPV قرار داشته اند، تاثیر کمتری دارد. دلیل این امر این است که واکسن قبل از مواجهه فرد از HPV جلوگیری می‌کند. واکسن HPV عفونت های HPV موجود یا بیماری های مرتبط با HPV را درمان نمی‌کند.

مدت زمان حفاظت واکسن گارداسیل چقدر طول می‌کشد؟ 


تحقیقات نشان می‌دهد که حفاظت و ماندگاری اثر واکسن طولانی مدت است. مطالعات فعلی به مدت ده سال افراد واکسینه شده را دنبال کرده و نشان می‌دهد که هیچ مدرکی مبنی بر تضعیف محافظت در طول زمان وجود ندارد.

استفاده از واکسن در چه مواردی تاثیری ندارد؟ 


واکسن در برابر همه انواع HPV باعث ایجاد مصونیت نمی‌شود بنابراین از همه موارد سرطان دهانه رحم جلوگیری نمی‌کند. از آنجا که از ابتلا به برخی از سرطان های دهانه رحم نمی‌توان جلوگیری کرد، از این رو همچنان غربالگری زنان برای سرطان دهانه رحم مهم و ضروری می‌باشد. همچنین، واکسن از سایر عفونت‌های مقاربتی (STI) جلوگیری نمی‌کند. بنابراین همچنان برای افراد فعال جنسی مهم خواهد بود که خطر ابتلا به سایر اختلالات جنسی را کاهش دهند.

واکسن HPV چقدر ایمن است؟ 


واکسن HPV توسط سازمان غذا و داروی (FDA) مجاز دانسته شده است. CDC این واکسن را ایمن و موثر تأیید کرده است. این واکسن در هزاران نفر در سراسر جهان مورد بررسی قرار گرفت و این مطالعات نگرانی جدی در مورد ایمنی نشان نداد. عوارض جانبی گزارش شده در این مطالعات خفیف بوده است، از جمله درد در جایی که واکسن در آن ناحیه تزریق شده است، تب، سرگیجه و حالت تهوع. ایمنی واکسن توسط FDA همچنان کنترل می‌شود.

غش کردن، که پس از هر روش پزشکی ممکن است رخ دهد، پس از واکسیناسیون HPV نیز ذکر شده است. غش کردن بعد از هرگونه واکسیناسیون در بزرگ‌سالان بیشتر است. از آنجا که غش کردن می‌تواند باعث افتادن و ایجاد صدمه شود، نوجوانان و بزرگ‌سالان باید هنگام واکسیناسیون HPV نشسته یا دراز بکشند. نشستن یا دراز کشیدن به مدت حدود 15 دقیقه پس از واکسیناسیون می‌تواند به جلوگیری از غش و صدمات ناشی از آن کمک کند.

چرا واکسیناسیون HPV فقط برای خانم‌ها تا سن 26 سالگی توصیه می‌شود؟ 


واکسیناسیون HPV در حال حاضر برای زنان بالای 26 سال توصیه نمی‌شود. کار آزمایی های بالینی نشان داد که، به طور کلی، واکسیناسیون HPV زنان را در برابر بیماری های مرتبط با HPV محدود یا محافظت نمی‌کند. برای خانم های بالای 26 سال، بهترین روش برای جلوگیری از سرطان دهانه رحم، همان طور که توصیه می‌شود، غربالگری معمول سرطان دهانه رحم است.

در مورد واکسیناسیون پسران و آقایان چه باید کرد؟ 


در مورد واکسیناسیون پسران و آقایان چه باید کرد؟

واکسن HPV برای استفاده در پسران و آقایان مجاز است. مشخص شده است که این واکسن برای مردان 9 تا 26 سال بی خطر و مؤثر است. پزشکان واکسیناسیون معمول پسران 11 یا 12 ساله را با یک سری از دوزهای معین توصیه می‌کنند. سری واکسیناسیون می‌تواند از 9 سالگی شروع شود. واکسیناسیون برای آقایان در سنین 13 تا 21 سال که قبلاً واکسینه نشده‌اند یا تمام دوزهای توصیه شده را دریافت نکرده‌اند، توصیه می‌شود. واکسن وقتی در سنین پایین تر انجام می‌شود مؤثرتر است. مردان 22 تا 26 ساله ممکن است واکسینه شوند. CDC توصیه می‌کند که افراد 11 تا 12 ساله دو دوز واکسن HPV برای محافظت در برابر سرطان های ناشی از HPV دریافت کنند.

آیا دختران یا زنانی که واکسینه شده اند هنوز به غربالگری سرطان دهانه رحم نیاز دارند؟


بله، زنان واكسینه شده هنوز هم نیاز به غربالگری منظم سرطان دهانه رحم دارند زیرا واكسن در برابر بیشتر اما نه همه انواع HPV كه باعث سرطان دهانه رحم می‌شود، محافظت می‌کند. همچنین، زنانی که واکسن را پس از فعال شدن جنسی دریافت کرده‌اند، ممکن است در صورتی که قبلاً در معرض HPV قرار گرفته اند، از مزایای کامل این واکسن بهره مند نشوند.

آیا روش‌های دیگری برای جلوگیری از سرطان دهانه رحم وجود دارد؟ 


غربالگری منظم سرطان دهانه رحم (آزمایش های Pap یا پاپ اسمیر و HPV) و پیگیری های منظم می‌تواند از اکثر موارد سرطان دهانه رحم جلوگیری کند. آزمایش پاپ اسمیر می‌تواند تغییرات سلولی در دهانه رحم را قبل از تبدیل شدن به سرطان تشخیص دهد. آزمایش HPV به دنبال ویروسی است که می‌تواند باعث ایجاد این تغییرات سلولی شود. غربالگری می‌تواند بیشتر، اما نه همه، سرطان دهانه رحم را در مراحل اولیه و قابل درمان تشخیص دهد. اکثر زنانی که در ایالات متحده مبتلا به سرطان دهانه رحم تشخیص داده شده اند یا هرگز مورد معاینه قرار نگرفته‌اند، یا در 5 سال گذشته غربالگری نشده اند.

آیا روش‌های دیگری برای جلوگیری از HPV وجود دارد؟


برای کسانی که از نظر جنسی فعال هستند، کاندوم ها ممکن است احتمال ابتلا به HPV را در صورت استفاده از هر عمل جنسی از ابتدا تا انتها کاهش دهند. کاندوم همچنین ممکن است خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با HPV (زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم) را کاهش دهد. اما HPV می‌تواند مناطقی را که تحت پوشش کاندوم نیستند آلوده کند ، بنابراین ممکن است کاندوم ها کاملاً از HPV محافظت نکنند.

افراد همچنین می‌توانند با داشتن وفاداری به شریک زندگی خود و داشتن تنها یک شریک جنسی، شانس ابتلا به HPV را کاهش دهند. محدود کردن تعداد شرکای جنسی خود از انتقال این ویروس جلوگیری می‌کند. شما باید شریکی را انتخاب کنید که تا به حال هیچ شریک جنسی قبلی نداشته باشد. اما حتی افرادی که تنها یک شریک جنسی در طول زندگی دارند می‌توانند HPV دریافت کنند. و ممکن است تعیین شود که آیا شریکی که در گذشته فعالیت جنسی داشته است، در حال حاضر آلوده است یا نه. به همین دلیل تنها راه مطمئن برای پیشگیری از HPV جلوگیری از فعالیت های جنسی متعدد است.

سوالات متداول 


اگر یک دوز از واکسن  را از دست بدهم و در موید مقرر تزریق نکنم چه اتفاقی می افتد؟ 

در صورت از دست دادن دوز تقویت کننده یا یاد آور واکسن یا در صورت جلو افتادن از برنامه و تزریق زود هنگام، با پزشک خود تماس بگیرید. دوز بعدی باید در اسرع وقت داده شود. نیازی به شروع مجدد نیست.

اگر دوز واکسن زیادتری دریافت کنم، چه اتفاقی می افتد؟ 

مصرف بیش از حد و اوور دوز این واکسن بعید به نظر می‌رسد.

چه چیزی باید از قبل یا بعد از دریافت واکسن گارداسیل 9 اجتناب کنم؟ 

دستورالعمل پزشک خود را در مورد هرگونه محدودیت در مورد غذا، نوشیدنی یا فعالیت خود دنبال کنید.

چه داروهای دیگری روی واکسن گارداسیل 9 تأثیر خواهند گذاشت؟ 

سایر داروها ممکن است با واکسن ویروس پاپیلومای انسانی، از جمله داروهای بدون نسخه، ویتامین ها، و محصولات گیاهی در ارتباط باشند. در مورد تمام داروهای موجود در مورد داروهای فعلی و هر دارویی که مصرف آن را شروع کرده یا متوقف کرده اید به پزشک خود اطلاع دهید.

دسته‌ها
مقالات

کرونا و دیابت: توصیه به بیماران دیابتی برای پیشگیری از کرونا

به طور کلی افرادی که دچار دیابت هستند در هنگام مواجه شدن با عفونت‌های ویروسی از قبیل آنفولانزا دچار عوارض متعددی می‌شوند و احتمال ابتلای آنها به ویروس جدید کرونا افزایش پیدا می‌‌کند. سندروم شدید و مزمن تنفسی ویروس کرونا نامیده شده ‌است که به این ویروس جدید کرونا ۲۰۱۹ داده شده است. کوید ۱۹ برای توصیف بیماری مرتبط با این ویروس به کار برده شده است. کوید ۱۹ یک زنجیره جدید از ویروس کرونا است که قبلاً در انسان شناسایی نشده است. نکات و اقدامات پیشگیری کننده برای ویروس جدید کرونا شبیه به ویروس آنفولانزا است و شما باید به طور منظم دست‌های خود را بشویید و در هنگام عطسه یا سرفه جلوی دهان و بینی خود را بپوشانید و در صورتی که دستمال کاغذی در دسترس شما قرار نداشت در لباس خود یا روی آستین خود عطسه یا سرفه کنید. پزشکان استفاده از ماسک را برای افرادی که به این ویروس آلوده نشده ‌اند توصیه نمی‌کنند.

منشاء ویروس کرونا چیست؟


ویروس کرونا جزو ویروس‌هایی است که در میان حیوانات شایع است و برخی از انواع آن باعث آلوده شدن انسان می‌شود. به نظر می‌رسد که خفاش میزبان این نوع ویروس است البته سایر گونه‌های جانوری نیز میزبان این ویروس بوده ‌اند به عنوان مثال ویروس عامل مرس از شتر به انسان منتقل شده بود و ویروس عامل سارس از گربه به انسان انتشار یافته بود.

آیا ویروس کرونا شبیه سارس است یا آنفولانزای فصلی؟ 


ویروس جدید کرونا که در چین شناسایی شده است به ویروس عامل بیماری سارس شباهت زیادی دارد. سارس در اواخر سال ۲۰۰۲ در چین به وجود آمد و طی مدت هشت ماه در ۳۳ کشور جهان بیش از ۸۰ هزار نفر را درگیر کرده و از هر ده نفر یک نفر بر اثر بیماری فوت کرد در حال حاضر نیز ویروس جدید کرونا طی مدت یک ماه حدود ۷ هزار نفر را در چین درگیر کرده است و در طول ماه دوم بیش از هشت هزار مورد در سراسر جهان گزارش شده است که از این ۸۷ هزار مورد حدود ۳ هزار نفر فوت شده است. نمونه‌هایی از ابتلا به این ویروس در اروپا و سایر نقاط جهان گزارش شده است. شما می‌توانید در رسانه‌ها شاید آخرین اخبار در این خصوص باشید. اگرچه ویروس‌های عامل کوید ۱۹ و آنفولانزای فصلی که هر دو از فردی به فرد دیگر منتقل می‌‌شوند و علائم و نشانه‌های مشابهی را به وجود می‌‌آورند این دو ویروس با هم تفاوت زیادی دارد و عملکرد مشابهی ندارند. طبق برآوردهای انجام شده هر سال حدود ۱۵ هزار تا ۷۵ هزار نفر به علت ابتلا به ویروس آنفولانزای فصلی در انگلیس، نروژ، ایسلند، لیختن اشتاین و اتحادیه اروپا فوت می‌شوند و به عبارتی از هر هزار نفر یک نفر از افراد آلوده به ویروس فوت می‌شود اما میزان مرگ و میر در ارتباط با ویروس جدید کرونا از هر هزار نفر ۲۰ تا ۳۰ درصد است. علائم پایین بودن میزان مرگ و میر ناشی از آنفولانزای فصلی تعداد زیادی از افراد آلوده به ویروس به علت ارتباط با افراد مختلف در طول سال از بین می‌روند. آنچه که در ارتباط با ویروس کرونا باعث نگرانی شده است این است که برخلاف آنفولانزا هیچ‌ گونه واکسنی برای این ویروس وجود ندارد و هیچ روش خاصی برای درمان آن ارائه نشده است و به نظر می‌‌رسد که به اندازه آنفولانزا و یا حتی بیشتر از آن قابل سرایت است. از آنجایی که یک ویروس جدید است هیچ کسی نسبت به آن مصونیت ندارد یعنی همه جمعیت جهان در معرض ابتلا به این ویروس قرار دارند.

عفونت کوید ۱۹ چقدر جدی است؟  


تحقیقات اولیه نشان داد که میزان مرگ و میر ناشی از ویروس جدید کرونا از هر هزار نفر برابر با ۲۰ تا ۳۰ درصد است که این رقم کمتر از سال است که در سال ۲۰۰۳ شیوع پیدا کرد اما این رقم بیشتر از مرگ و میر ناشی از آنفولانزای فصلی است.

سرعت انتشار این ویروس چگونه است؟ 


اگر چه حیواناتی عامل انتشار این ویروس هستند در حال حاضر این ویروس از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود اما در حال حاضر اطلاعات کافی وجود ندارد که نشان دهد سرعت انتشار این ویروس از فردی به فرد دیگر چقدر است ولی طبق برآوردهای انجام شده به طور متوسط یک فرد آلوده می‌تواند بین ۲ تا ۳ نفر یا حتی تعداد بیشتری را آلوده کند. این ویروس بیشتر از طریق ترشحات ناشی از عطسه و سرفه یا بازدم افراد آلوده منتقل می‌شود. این ویروس همچنین می‌‌تواند به مدت چند ساعت روی سطوح مختلفی از قبیل دستگیره در یا دکمه آسانسور باقی بماند. دوره کمون یا نهفتگی که به زمان قرار گرفتن در معرض این ویروس تا زمان شروع تظاهرات بالینی آن مربوط است معمولاً دو تا ۱۴ روز برآورد شده است. در این مرحله ما می‌دانیم که این ویروس می‌‌تواند به محض ظهور علائم و نشانه‌های آنفولانزا از فردی به فرد دیگر منتقل شود. در حال حاضر تصور بر این است که افراد آلوده به ویروس جدید کرونا که هیچ گونه نشانه و علامتی ندارند نمی‌توانند این ویروس را به دیگران منتقل کنند.

علائم و نشانه‌های ابتلا به ویروس جدید کرونا چیست؟ 


این ویروس می‌تواند باعث بروز علائم و نشانه‌های خفیف شبیه آنفولانزا شود که عبارتند از تب، سرفه خشک، اختلال در تنفس، خستگی و درد عضلانی. در موارد شدید این ویروس می‌تواند باعث بروز پنومونی شدید، سندروم دیسترس حاد تنفسی، عفونت ریه و حتی مرگ شود.

آیا بعضی از افراد بیشتر از دیگران در معرض خطر هستند؟


به طور کلی افراد مسن و افرادی که دچار بیماری‌های زمینه ‌ای از قبیل بالا بودن فشار خون، دیابت، بیماری قلبی عروقی، بیماری شدید تنفسی و سرطان هستند بیشتر از سایرین دچار علائم و نشانه‌های شدید حاصل از ابتلا به ویروس کرونا می‌‌شوند.

توصیه‌های مهم پیشگیری از کرونا برای بیماران دیابتی  


پزشکان یه افراد مبتلا به دیابت توصیه می‌‌کنند که از نکات ارائه شده توسط سازمان جهانی بهداشت پیروی کنند و میزان ریسک بروز ابتلا به این ویروس را در خود بررسی نمایند زیرا آماده شدن برای بیماری باعث می‌شود که تحمل آن راحت تر باشد.

 قبل از آنکه بیمار شوید برنامه ریزی کنید  

قبل از آنکه به کرونا دچار شوید برنامه ریزی کنید

 به جمع آوری اطلاعات و وسایل ضروری بپردازید  

  • شماره تلفن پزشکان و اعضای تیم درمان و داروخانه و بیمه گذار خود را یادداشت کنید.
  • بررسی داروها و ویتامین و انواع مکمل‌هایی که مصرف می‌‌کنید را به همراه دز آنها تهیه کنید.
  • کربوهیدرات‌های ساده از قبیل نوشابه معمولی، عسل، مربا، ژله و آبنبات را در دسترس خود قرار دهید تا در صورتی که دچار افت قند خون شدید بتوانید از آن استفاده کنید.
  • در صورتی که وضعیت اضطراری اعلام شد وسایل و داروهای مورد نیاز خود را تهیه کنید و در منزل نگهداری کنید تا مجبور به ترک منزل نشوید.
  • همیشه به مدت یک هفته در منزل انسولین داشته باشید تا دچار مشکل نشوید.
  • وسایل دیگری از قبیل الکل و صابون را در منزل نگه دارید تا دست‌های خود را با آن تمیز کنید.
  • از دستورات پزشک خود در این رابطه پیروی نمایید.

 با پزشک خود صحبت کنید 

 با پزشک خود در خصوص موارد زیر صحبت کنید:

  • چه موقع برای تغییر رژیم غذایی داروها و مواردی از این قبیل به مطلب او مراجعه کنید.
  • هر چند وقت یک بار به بررسی سطح قند خون خود بپردازید.
  • چه موقع به بررسی سطح کتون بپردازید.
  • در صورت بیمار شدن چه تغییراتی را در سطح داروهای دیابت خود ایجاد کنید.

در صورتی که بیمار شدید 

در صورتی که بیمار شدید می‌توانید از نکات زیر پیروی کنید البته این نکات در افراد مختلف متفاوت خواهد بود:

  • مقدار زیادی آب بخورید و در صورتی که نمی‌توانید آب را قورت بدهید هر ۱۵ دقیقه یک بار چند جرعه آب بنوشید تا از کم آبی بدن شما جلوگیری شود.
  • در صورتی که دچار افت قند خون شدید و قند خون شما از ۷۰ پایین ‌تر بود ۱۵ گرم کربوهیدرات ساده مصرف کنید که هضم آنها ساده است از قبیل عسل، مربا و ژله، آب نبات، آبمیوه یا نوشابه و مجدداً ۱۵ دقیقه بعد قند خون خود را بررسی کنید. هر دو تا ۳ ساعت یک بار در طول روز قند خون خود را بررسی کنید.
  • در صورتی که قند خون شما دو بار در طول روز و پشت سر هم بالا بود به بررسی سطح کتون بپردازید.
  • در صورتی که سطح کتون متوسط یا بالا بود فورا با پزشک خود تماس بگیرید.
  • بهتر است بدانید که برخی از انواع دستگاه‌های مخصوص قند خون تحت تاثیر استامینوفن قرار دارند و بهتر است قند خون خود را به کمک نمونه خون نوک انگشتان خود بررسی کنید.
  • هر بار که قصد دارید قند خون خود را بررسی کنید تیغه آن را عوض نمایید.
  • دست‌های خود را بشویید و قسمتی که قرار است از آنجا قند خون خود را بررسی کنید ضد عفونی نمایید و از آب و صابون و الکل استفاده کنید.

 چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟ 

  • در صورتی که سطح قند خون شما بالا بود.
  • در صورتی که سطح کتون بالا بود.
  • مقدار مایعات مصرفی خود را یادداشت کنید و گزارش خود را به پزشک بدهید.
  • در صورتی که در خصوص نحوه کنترل دیابت سوال دارید.
  • در صورتی که درباره علائم و نشانه‌های خود سوال دارید.

آیا کودکان در معرض خطر ابتلا به کرونا قرار دارند؟ 


به نظر می‌‌رسد که ویروس کرونا به ندرت کودکان را آلوده می‌‌کند یا تظاهرات آن به صورت خفیف است. در یک تحقیق گسترده که در این رابطه در چین انجام شده است مشخص شد که فقط دو درصد از موارد ابتلا به ویروس کرونا در افراد زیر ۱۸ سال تشخیص داده شده است و تعداد بسیار کمی از آنها دچار بیماری شدید شده‌ اند.

آیا زنان باردار در معرض خطر ابتلا به ویروس کرونا قرار دارند؟ 


درحال حاضر هیچ‌ گونه شواهد و مدارکی وجود ندارد که حاکی از شدت بیماری ناشی از آلوده شدن به ویروس جدید کرونا در زنان باردار باشد. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها همچنان در حال بررسی شواهد علمی در ارتباط با این سوال است و به زنان باردار توصیه کرده است که از اقدامات مراقبتی از قبیل شستشوی مداوم دست‌ها، نزدیک نشدن به افراد بیمار، قرنطینه کردن خود در صورت ظهور علائم بیماری و مشاوره تلفنی با پزشک برای کسب اطلاعات بیشتر پیروی کنند.

آیا راهی برای درمان این بیماری وجود دارد؟


هیچ راهی برای درمان این بیماری وجود ندارد و پزشکان فقط به درمان علائم و نشانه‌های این بیماری از قبیل طب اختلال در تنفس و مواردی از این قبیل می‌‌پردازند و به بیماران توصیه می‌‌کنند که به مصرف مایعات بپردازند و از کپسول اکسیژن استفاده نمایند زیرا این روش‌ها و تاثیرات مثبتی در تسکین علائم و نشانه‌های بیمار همراه است.

چه موقع باید آزمایش کرونا داد؟ 


چه موقع باید آزمایش کرونا داد؟

توصیه‌های ارائه شده در خصوص آزمایش دادن به مرحله شروع بیماری در کشور یا محل سکونت شما بستگی دارد که کشورهای مختلف در مراحل متفاوتی از شیوع بیماری قرار دارند و روش انجام آزمایش ممکن است با سیاست‌های کشور تفاوت داشته باشد. این سیاست‌ها بر اساس موقعیت و محل زندگی شما تعیین می‌شود. در صورتی که شما در یک کشور یا یک منطقه زندگی می‌کنید که در آنجا این ویروس گزارش نشده است یا آمار محدودی دارد طبق سوالات پزشکان شما در صورتی که با موارد زیر مواجه شدید باید آزمایش بدهیم:

  • در صورتی که دچار عفونت شدید دستگاه تنفس شده اید و حداقل یکی از علائم سرفه خشک تب و تنگی نفس را دارید و هیچ دلیلی مبنی بر توضیح علت بیمار شدن شما وجود ندارد یا که مدت ۱۴ روز گذشته و قبل از شروع علائم و نشانه‌های این بیماری به مناطقی سفر کرده این بیماری در آنجا که گزارش شده است.
  • در صورتی که دچار بیماری شدید تنفسی هستید یا فردی که جواب آزمایش و مثبت شده است در ارتباط بوده ‌اید.
  • در صورتی که دچار عفونت شدید تنفسی دستگاه تنفسی هستید و علائمی از قبیل تب یا حداقل یکی از علائم و نشانه‌های بیماری بیماری تنفسی از قبیل عطسه، سرفه یا تنگی نفس را دارید به بستری شدن نیاز خواهید داشت تا علت بیماری شما مشخص شود.

استقلال دیروز در جامعه در شرایطی رخ می‌دهد که شما در یک مکان حضور داشته باشید که هنوز مبتلا شدن تعداد زیادی از افراد جامعه به این ویروس تایید نشده است. به عبارتی این افراد به نقاط آلوده سفر کرده اند یا با افراد آلوده به ویروس کرونا در ارتباط بوده اند در صورتی که شما در شهر یا کشور زندگی می‌‌کنند که شیوع این ویروس در آنجا بالا است تمامی افرادی که با علایم و نشانه‌های عفونت شدید تنفسی به مراکز بهداشتی و درمانی مراجعه می‌‌کنند باید به عنوان فرد مشکوک در نظر گرفته شوند و از آنها آزمایش گرفته شود.

چگونه می‌توان از ابتلا به این ویروس جلوگیری کرد؟


چگونه می‌توان از ابتلا به ویروس کرونا جلوگیری کرد؟

ویروس کرونا از طریق چشم و دهان و بینی وارد بدن می‌‌شود و به همین دلیل در صورتی که دست خود را نشسته اید از دست زدن به صورت تان خودداری کنید. شست و شوی دست‌ها با آب و صابون و حداقل به مدت ۲۰ ثانیه یا تمیز کردن دست‌ها با محلولی که بر پایه الکل قرار دارد یا استفاده از دستمال کاغذی در هر محیطی توصیه می‌‌شود. بهتر است بدانید افرادی که به ویروس کرونا آلوده شده اند و هنوز هیچ گونه علامت و نشانه ای ندارند به عنوان فرد آلوده در نظر گرفته نمی‌‌شود.

در صورت تماس فیزیکی با فرد مبتلا به ویروس کرونا چه باید کرد؟


در صورتی که شما با فرد مبتلا به ویروس جدید کرونا ارتباط فیزیکی داشته اید بهتر است با پزشک خود صحبت کنید تا در این رابطه شما را راهنمایی کند. در صورتی که شما دچار علائم و نشانه‌های مشکوک از دید فوراً به پزشک مراجعه کنید تا شما را ارزیابی نماید و حتماً به او بگویید که با فرد مبتلا به ویروس جدید کرونا تماس داشته اید.

آیا استفاده از ماسک از ابتلا به ویروس کرونا جلوگیری می‌کند؟ 


در صورتی که شما به این ویروس آلوده شده باشد استفاده از ماسک جراحی می‌‌تواند ریسک انتقال ویروس به سایر افراد را کاهش دهد البته هیچ ‌گونه شواهد و مدارکی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از ماسک می‌تواند به خوبی از شما در برابر آلوده شدن به این ویروس محافظت کند. در واقع این احتمال وجود دارد که به علت ایجاد حس امنیت نادرست و افزایش تماس دست با دیگران یا دست زدن به چشم و دهان و بینی ریسک ابتلا به این ویروس را در شما افزایش دهد.

آیا ویروس کرونا واکسن دارد؟ چقدر طول می‌کشد تا واکسن آن ساخته شود؟ 


در حال حاضر هیچ نوع واکسنی برای ویروس کرونا از قبیل ویروس کوید ۱۹ وجود ندارد به همین دلیل پیشگیری از بروز عفونت و جلوگیری از انتشار آن اهمیت بسیار زیادی دارد. ساخت و تهیه واکسن مستلزم صرف زمان است. شرکت‌های دارو سازی مختلف در حال تلاش برای ساخت این واکسن هستند اما ممکن است چند ماه یا چند سال طول بکشد تا همه افراد بتوانند از این واکسن استفاده کنند زیرا این واکسن باید مورد ارزیابی قرار بگیرد تا از کارآمدی آن اطمینان حاصل شود.

آیا واکسن آنفولانزا باعث مصونیت در برابر ویروس جدید کرونا می‌شود؟ 


ویروس آنفولانزا و ویروس جدید کرونا دو نوع ویروس کاملا متفاوت هستند و واکسن آنفولانزای فصلی باعث مصدومی‌ت در برابر ویروس جدید کرونا نخواهد شد.

دسته‌ها
مقالات

دستورالعمل مصرف ویتامین دی برای مقابله با کرونا: ویتامینD و کرونا

کمبود ویتامین دی می‌تواند باعث بروز مشکلات استخوانی از قبیل بد شکل شدن استخوان شود زیرا وظیفه اصلی این ماده مغذی متعادل نگه داشتن سطح کلسیم و فسفر در خون است. ویتامین دی به بدن کمک می‌کند به جذب کلسیم موجود در مواد غذایی بپردازد تا آن را پردازش کند و باعث تقویت و حفظ سلامت استخوان‌های شما شود. تحقیقات متعددی انجام شده است نشان داد که ویتامین دی علاوه بر حفظ سلامت استخوان‌ها وظایف دیگری نیز دارد که یکی از آنها تقویت سیستم ایمنی بدن است و فقدان این ماده مغذی باعث می‌‌شود که ریسک بروز عفونت ناشی از ویروس کرونا در شما افزایش پیدا کند.

ویروس کرونا چیست؟ 


ویروس کرونا چیست؟

کرونا ویروس به خانواده بزرگ از ویروس‌ها است که برخی از آنها باعث بروز بیماری در انسان می‌شود و برخی دیگر باعث بیمار شدن حیواناتی از قبیل شتر، گربه و خفاش خواهند شد. ویروس کرونا انسانی معمولا باعث بروز یک بیماری خفیف از قبیل سرما خوردگی معمولی می‌شود. به ندرت ویروس کرونای حیوانی می‌‌تواند تکامل پیدا کند و باعث بروز عفونت شود و به انسان سرایت کند و منجر به بروز بیماری‌های شدیدی از قبیل سندروم اختلال تنفسی شدید شود که سارس نام دارد و در سال ۲۰۰۲ به وجود آمد و سندروم اختلال تنفسی خاورمیانه که مرس نام دارد و در سال ۲۰۱۲ به وجود آمد.

 ویروس کوید ۱۹ چیست؟  


ویروس کوید ۱۹ یک زنجیره‌ای جدید از ویروس کرونا است که قبلاً در انسان تشخیص داده نشده است و برای اولین بار در ووهان چین تشخیص داده شده و به سرعت شیوع پیدا کرد سپس بخش بزرگی از چین را درگیر کرد. نمونه‌هایی از این نوع ویروس در سایر کشورها نیز مشاهده شده است که این ویروس ارتباط نزدیکی با ویروس کرونا خفاش دارد. بیشترین مسائلی که در ارتباط با این نوع ویروس مطرح می‌‌شود به نحوه انتشار آن و شدت بروز علائم و نشانه‌های آن و سایر علائم مرتبط با این ویروس است. انتشار این نوع جدید از ویروس کرونا و عفونت حاصل از آن در جامعه باعث نگرانی شده است زیرا به سرعت در حال درگیر کردن تعداد زیادی از افراد است.

چه افرادی بیشتر در معرض خطر ویروس کرونا قرار دارند؟  


افراد زیر بیشتر در معرض خطر ابتلا به ویروس کرونا قرار دارند:

  • افرادی که با بیماران مبتلا به ویروس کرونا ارتباط داشته‌اند.
  • افرادی که در ۱۴ روز گذشته به چین، ایران و کره جنوبی سفر کرده‌اند.
  • افرادی که طی مدت ۱۴ روز اخیر به سایر کشورهایی سفر کرده‌اند که ریسک بروز ابتلا به این نوع ویروس در آنها بالا است.

افرادی که دارای بیماری‌های زمینه‌ای هستند از قبیل دیابت، بیماری مزمن کلیوی، نارسایی کلیه، و افرادی که سیستم ایمنی آنها سرکوب شده است بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به ویروس کرونا قرار دارد.

علائم و نشانه‌های ابتلا به ویروس کرونا چیست؟  


افرادی که به ویروس کرونا مبتلا می‌شوند با برخی علائم و نشانه‌ها از قبیل تب، سرفه خشک، آبریزش از بینی، تنگی نفس و سایر علائم و نشانه‌ها مواجه می‌شوند. در موارد شدیدتر عفونت می‌‌تواند باعث بروز پنومونی و اختلال شدید در سیستم تنفسی شود.

ویتامین دی چیست؟ 


گاهی اوقات از ویتامین دی تحت عنوان ویتامین نور خورشید یاد می‌شود زیرا هنگامی ‌که پوست در معرض تماس با نور خورشید قرار می‌گیرد به تولید این ویتامین می‌پردازد. ویتامین دی یک نوع ویتامین محلول در چربی است و در خانواده ویتامین‌های D1, D2, D3 قرار دارد. به طور طبیعی هنگامی‌ که بدن در معرض تماس با نور خورشید قرار می‌گیرد به تولید ویتامین دی می‌‌پردازد. شما می‌‌توانید با مصرف برخی غذاهای خاص و مکمل‌ها به دریافت این ویتامین به پردازید تا سطح آن در خون شما افزایش پیدا کند. ویتامین دی چند این عملکرد مهم در بدن دارد و شاید بتوان گفت که مهمترین وظیفه آن تنظیم میزان جذب کلسیم و فسفر است و باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود. مصرف ویتامین دی به مقدار کافی برای رشد طبیعی بدن و رشد استخوان‌ها و دندان‌ها و همچنین افزایش مقاومت در برابر برخی بیماری‌های خاص ضروری است. در صورتی که بدن شما نتواند به اندازه کافی ویتامین دی دریافت کند شما در معرض خطر برخی ناهنجاری‌ها از قبیل نرمی استخوان یا پوکی استخوان قرار خواهید گرفت.

ویروس کرونا و کمبود ویتامین دی 


ویروس کرونا و کمبود ویتامین دی

نوع جدید ویروس کرونا که به آن کوید ۱۹ می‌‌گویند از استان ووهان چین شیوع پیدا کرده است که مشکلات مرتبط با سلامت و اقتصادی را به دنبال داشته است. متخصصین می‌گویند که ویروس کرونا یک نوع بیماری عفونی سیستم تنفسی است که علایم و نشانه‌های آن شبیه به آنفولانزا و سرما خوردگی می‌باشد. شاید برای‌تان عجیب باشد که بدانید این مسئله به کمبود ویتامین دی ارتباط دارد. مطالعات انجام شده در گذشته و در حال حاضر حاکی از ارتباط بین کمبود ویتامین دی و عفونت دستگاه تنفسی از قبیل سرماخوردگی و برونشیت است. مصرف ویتامین دی علاوه بر تقویت استخوان‌ها و حفظ سلامت آنها باعث می‌شود که سیستم ایمنی بدن شما نیز تقویت شود. در صورتی که سیستم ایمنی بدن قوی باشد می‌تواند با قدرت بیشتری با باکتری‌ها و ویروس‌های ایجاد کننده بیماری مبارزه کند. تحقیقات نشان داده که افزایش سطح ویتامین دی در بدن می‌تواند از شما در برابر ویروس جدید کرونا محافظت کند. تحقیقات مختلف نشان داده که مصرف روزانه مکمل ویتامین دی باعث می‌شود که ریسک ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی کاهش پیدا کند. در یک تحقیق دیگر به یک گروه از بیماران مبتلا به بیماری انسداد ریوی مزمن به مدت یک سال ویتامین دی داده شد و پس از گذشت یک سال محققان متوجه شدند افرادی که به شدت دچار کمبود ویتامین دی بودند با نتایج مثبتی مواجه شده اند.

از کمبود ویتامین دی جلوگیری کنید  


سازمان سلامت به شناسایی افراد پرداخته است که در معرض خطر کمبود ویتامین دی قرار دارند. خارج نشدن از منزل یا حضور در آسایشگاه یا سایر شرایط و اماکن مشابه باعث می‌‌شود که شما در معرض خطر کمبود ویتامین دی قرار بگیرید. افرادی که از لباس‌های ساق بلند و شلوار بلند استفاده می‌‌کنند و همه نقاط بدن آنها پوشیده است بیشتر دچار کمبود ویتامین دی می‌شوند. محققان متوجه شده اند که نژاد نیز در کمبود ویتامین دی نقش دارد به عنوان مثال مردم آسیا به اندازه کافی نور خورشید دریافت نمی‌کنند به همین دلیل دچار کمبود ویتامین دی می‌شوند. در صورتی که شما در این گروه‌های خطر قرار دارید می‌توانید در طول سال هر روز به مقدار ۱۰ میکروگرم ویتامین دی مصرف کنید. عوامل متعددی بر روی قابلیت بدن برای ساخت ویتامین دی به مقدار کافی توسط نور خورشید تاثیر می‌گذارند که برخی از این عوامل به شرح زیر می‌باشند:

  • زندگی کردن در محیط‌های بسیار آلوده
  • استفاده از کرم ضد آفتاب به صورت مداوم
  • خارج نشدن از منزل
  • زندگی در شهرهای بزرگ که آپارتمان‌های سر به فلک کشیده مانع از ورود نور خورشید می‌شوند
  • تیره بودن رنگ پوست زیر و بالا بودن سطح ملانین پوست باعث می‌‌شود که پوست شما کمتر به جذب ویتامین دی بپردازید.

 این عوامل باعث شده است که ریسک بروز کمبود ویتامین دی در تعداد زیادی از افراد مطرح شود به همین دلیل باید علاوه بر قرار گرفتن در مقابل نور خورشید از منابع دیگر ویتامین دی استفاده کرد. علائم و نشانه‌های کمبود ویتامین دی در بزرگسالان به شرح زیر می‌باشد:

  • خستگی و درد و بی حالی
  • درد شدید استخوان یا عضله یا ضعف که باعث می‌‌شود بالا و پایین رفتن از پله یا بلند شدن از روی صندلی یا زمین داشته باشد و شما نتوانید درست راه بروید
  • بروز شکستگی فشاری در ناحیه پا و لگن یا ران

 پزشک با انجام یک آزمایش ساده خون می‌تواند کمبود ویتامین دی را تشخیص دهد. در صورتی که شما دچار کمبود ویتامین دی باشید پزشک درخواست عکس برداری از استخوان را می‌دهد تا قدرت آنها را بررسی نماید. هنگامی ‌که کمبود ویتامین دی در بدن شما تایید می‌‌شود پزشک مصرف مکمل ویتامین دی را به شما توصیه خواهد کرد. چنانچه شما در دچار کمبود شدید ویتامین دی باشید پزشک علاوه بر قرص ویتامین دی به تجویز آمپول نیز خواهد پرداخت. البته شما باید از طریق نور خورشید به غذاهایی که مصرف می‌‌کنید نیز به دریافت ویتامین دی به مقدار کافی بپردازید.

منابع عالی ویتامین دی چیست؟  


منابع عالی ویتامین دی چیست؟

ویتامین دی که به آن ویتامین نور خورشید نیز گفته می‌‌شود با برخورد نور خورشید به پوست ساخته می‌شود. این امر بدین معنا است که قرار گرفتن در معرض نور آفتاب به مقدار کافی باعث می‌شود که ویتامین دی به مقدار لازم ساخته شود. برخی از مواد غذایی به طور طبیعی حاوی ویتامین دی هستند به همین دلیل برخی از مواد غذایی توسط این ویتامین غنی می‌شوند یعنی ویتامین دی به آنها اضافه می‌شود. برخی از غذاهایی که حاوی ویتامین دی هستند به شرح زیر می‌باشند:

  • ماهی سالمون
  • ماهی ساردین
  • زرده تخم مرغ
  • میگو
  • شیر غنی شده با ویتامین دی
  • غلات غنی شده با ویتامین دی
  • ماست غنی شده با ویتامین دی
  • آب پرتقال غنی شده با ویتامین دی

 ممکن است دریافت ویتامین دی به مقدار کمی توسط نور خورشید یا مصرف این گروه از مواد غذایی دشوار باشد به همین دلیل باید از مکمل ویتامین دی استفاده کنید.

به چه مقدار ویتامین دی نیاز داریم؟  


نظرات مختلفی در ارتباط با مقدار ویتامین دی مورد نیاز برای عملکرد سالم بدن وجود دارد. تحقیقات نشان داده است که شما باید در طول روز به مقدار کافی ویتامین دی دریافت کنید. به طور طبیعی سطح ویتامین دی خون باید بین ۵۰ تا ۱۰۰ میکروگرم در دسی لیتر باشد و مقدار ویتامین دی مورد نیاز شما بر اساس سطح آن در خون‌تان مشخص خواهد شد. پزشکان بر اساس واحدهای بین المللی مقدار مورد نیاز ویتامین دی در طول روز را مشخص می‌‌کنند. این مقیاس یک مقیاس استاندارد برای داروها و انواع ویتامین‌ها است. این مقیاس به پزشکان کمک می‌کند بتوانند دوز مناسب، دوز مسمومیت آن وسط کمبود ویتامین دی را مشخص کنند. برای همه ویتامین‌ها از یک مقیاس استفاده نمی‌‌شود بلکه این مقدار بر اساس سطح تولید آن ویتامین در بدن مشخص خواهد شد. سطح پیشنهادی ویتامین دی بدن به شرح زیر می‌باشد:

  • ۶۰۰ واحد برای کودکان و نوجوانان
  • ۶۰۰ واحد برای افرادی که تا ۷۰ سال سن دارند
  • ۸۰۰ واحد برای افرادی که ۷۰ سال به بالا سن دارند
  • ۶۰۰ واحد برای زنان باردار و زنانی که در دوران شیردهی قرار دارند

پزشکان هشدار داده‌ اند که مصرف بیش از حد ویتامین دی به مدت طولانی باعث تجمع کلسیم در بدن می‌شود که به این وضعیت‌ هایپر کلسیم می‌گوید و این اختلاف باعث می‌‌شود استخوان‌ها ضعیف شوند و قلب و کلیه آسیب ببیند.

چگونه ویروس کرونا منتشر می‌شود؟  


ویروس کرونا انسانی از یک فرد آلوده به ویروس کرونا به فردی که با او تماس داشته است و از طریق ترشحات حاصل از عطسه یا سرفه، دست دادن یا دست زدن به سطوح مختلف منتقل می‌‌شود. از زمانی که فرد در معرض تماس با ویروس کرونا قرار می‌گیرد تا زمانی که علائم و نشانه‌های ابتلا به این ویروس خودش را نشان می‌‌دهد معمولاً حدود ۵ تا ۶ روز طول می‌‌کشد که این دوران می‌تواند از ۲ تا ۱۴ روز متغیر باشد. به همین دلیل از افرادی که در تماس با افراد آلوده به ویروس کرونا بوده اند خواسته می‌شود به مدت ۱۴ روز خودشان را قرنطینه کنند. در اکثر موارد ویروس جدید کرونا از افرادی که دچار علائم و نشانه‌های ابتلا به این ویروس هستند منتشر می‌شود. درصد کمی از افراد قبل از شروع علائم و نشانه‌های ابتلا به ویروس کرونا قابلیت انتقال آن به دیگران را دارند.

طول عمر ویروس کرونا در سطوح چقدر است؟  


هنوز پزشکان به خوبی نمی‌دانند که طول عمر ویروس کرونا روی سطوح مختلف چقدر است اما به نظر می‌‌رسد که رفتار این ویروس جدید شبیه سایر انواع ویروس‌های کرونا است. تحقیقات نشان داده است که ویروس‌های کرونا از قبیل کوید ۱۹ می‌‌توانند از چند ساعت تا چند روز روی سطوح مختلف باقی بمانند ماندگاری ویروس می‌تواند تحت شرایط خاص از قبیل نوع سطح و دما و رطوبت محیط متغیر باشد. در صورتی که تصور می‌کنید که یک سطح آلوده است آن را با یک محلول ضد عفونی کننده خانگی تمیز کنید تا ویروس از بین برود و به این ترتیب سلامت خودتان و دیگران را تضمین کنید. دست‌های خود را با محلولی که بر پایه الکل قرار دارد بشویید یا از آب گرم و صابون استفاده کنید و از دست زدن به چشم و دهان یا بینی خود اجتناب کنید.

آیا واکسن یا درمان خاصی برای ویروس کرونا وجود دارد؟  


در حال حاضر هیچ گونه واکسنی برای محافظت از شما در برابر این ویروس وجود ندارد و هیچ راه خاصی برای درمان آن ارائه نشده است. تشخیص به موقع و درمان کامل اهمیت زیادی دارد و در اکثر مواقع علائم و نشانه‌های ابتلا به این ویروس به صورت خود به خود برطرف می‌شوند. افرادی که دچار یک نوع بیماری خاص هستند و به این ویروس آلوده شده ‌اند را می‌‌توان در بیمارستان درمان کرد.

چگونه می‌توان از ابتلا به ویروس کرونا جلوگیری کرد؟ 


  • دست‌های خود را به مدت ۲۰ ثانیه با آب گرم و صابون بشویید و یا از یک محلول مناسب که بر پایه الکل قرار دارد استفاده کنید.
  • در هنگام عطسه یا سرفه دهان و بینی خود را با دستمال کاغذی بپوشانید سپس آن را دور بیندازید.

 از ارتباط نزدیک با افرادی که علائم سرماخوردگی یا علائم شبه آنفولانزا را دارند خودداری کنید. به رعایت بهداشت بپردازید و از دست دادن با دیگران خودداری کنید. در هنگام عطسه کردن یا سرفه کردن دهان و بینی خود را با دستمال بپوشانید سپس دست‌های خود را کاملا بشویید.

 افرادی که به آسیا سفر می‌‌کنند نباید به فروشگاه حیوانات و پرندگان نزدیک شود.

دسته‌ها
مقالات

توصیه به بیماران دیابتی برای مبتلا نشدن به ویروس کرونا

ویروس کرونا که به آن کوید ۱۹ نیز گفته می‌شود منجر به بروز عفونت تنفسی خواهد شد که باعث می‌‌شود بیمار دچار علائم و نشانه‌های خفیف تا شدید از قبیل سرفه و تب و اختلال در تنفس شود. علائم و نشانه‌های ویروس کرونا می‌توانند ۱۴ روز پس از تماس با ویروس به وجود بیایند. از آنجایی که دیابت یک بیماری مزمن است سوالات و نگرانی‌ها درباره تاثیر ویروس کرونا بر افراد مبتلا به این اختلال قابل درک است. افرادی که دچار دیابت هستند به ویژه افرادی که دیابت آنها به خوبی کنترل نشده است ریسک بروز برخی از انواع عفونت‌ها در آنها بالا به همین دلیل انجام واکسیناسیون توصیه می‌شود. در این دوران هنوز واکسنی برای ویروس کوید ۱۹ ساخته نشده است نمی‌‌دانید پزشکان می‌گویند هر موقع این واکسن ساخته شد باید افراد مبتلا به دیابت به تزریق آن بپردازند.

چگونه ویروس کوید ۱۹ انتشار پیدا می‌کند؟ 


انتشار از فردی به فرد دیگر 

تصور بر این است که این ویروس از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود:

  • افرادی که در فاصله نزدیکی در کنار هم قرار می‌‌گیرند و کمتر از ۳ متر با هم فاصله دارند این ویروس را به یکدیگر انتقال می‌دهند.
  • این ویروس از طریق ترشحات ناشی از عطسه یا سرفه فرد آلوده به فرد سالم منتقل می‌شود. این ذرات می‌توانند در دهان و بینی افرادی که در آن نزدیکی قرار دارند وارد شده و به راحتی ریه‌ها را هدف قرار دهند.

آیا ممکن است یک فرد بدون آنکه بیمار شود ناقل ویروس کوید ۱۹ باشد؟ 

افرادی که بیمار می‌شود علایم و نشانه‌های بسیار زیادی دارند و به شدت می‌توانند این ویروس را به سایرین انتقال بدهند. گاهی اوقات نیز انتقال ویروس قبل از ظهور تظاهرات بالینی آن در فرد امکان پذیر است یعنی فرد هنوز علائم و نشانه ای ندارد اما چون ناقل ویروس است دیگران را آلوده می‌کند. این وضعیت در خصوص نوع جدید ویروس کرونا گزارش شده است اما پزشکان تصور می‌‌کنند که این امر یک راه شایع برای انتشار ویروس نیست.

انتشار از طریق تماس با سطوح یا اشیا آلوده 

این احتمال وجود دارد که شما با لمس کردن یک سطح یا شی آلوده به ویروس و سپس از دست زدن به دهان و بینی و چشم خود دچار این بیماری شوید اما این راه روش اصلی انتشار ویروس نیست.

علائم و نشانه‌های ابتلا به ویروس کرونا چیست؟ 


علائم و نشانه‌های ابتلا به ویروس کرونا چیست؟

علائم و نشانه‌های ویروس کرونا می‌تواند از یک بیماری خفیف تا پنومونی متغیر باشد. برخی از افراد به راحتی بهبود پیدا می‌‌کنند و برخی دیگر به شدت بیمار می‌شوند. افرادی که دچار این ویروس می‌شوند با علائم و نشانه‌هایی از قبیل تب و علائم و نشانه‌های شبه آنفولانزا از قبیل سرفه و گلو درد و خستگی و تنگی نفس مواجه می‌شوند.

آیا ویروس کرونا به راحتی منتقل می‌شود؟


سرعت و سهولت انتقال ویروس کرونا در همه افراد یکسان نیست. برخی از انواع ویروس‌ها به شدت با سری هستند و به راحتی پخش می‌‌شوند مانند سرخک حال آن که سایر انواع ویروس‌ها به سرعت به دیگران منتقل نمی‌شوند و برخی دیگر از انواع ویروس‌ها بدون توقف انتشار پیدا می‌‌کند و همه افراد را درگیر می‌کند. به نظر می‌رسد ویروسی که عامل بیماری کرونا است به راحتی پخش می‌شود. در برخی از نقاط جهان این ویروس باعث آلوده شدن تعداد زیادی شده است.

درباره ویروس کرونا و دیابت چه می‌دانیم؟ 


درباره ویروس کرونا و دیابت چه می‌دانیم؟

همه ما به خوبی می‌‌دانیم که دیابت اختلالی است که باعث می‌‌شود ریسک بروز عفونت افزایش پیدا کند و این امر به نوسان سطح قند خون ارتباط دارد و سیستم ایمنی بدن را به چالش کشیده می‌‌شود و ترکیبی از این دو فاکتور در بروز چنین مسئله‌ ای نقش دارند. در اوایل شیوع این ویروس در چین ۳/۷ درصد از افراد مبتلا به دیابت فوت کردند که این عدد رقم بالایی است. اکنون این سوال مطرح می‌شود که برای جلوگیری از مرگ افراد مبتلا به دیابت چه باید کرد؟ این سوال ذهن همه افراد از پزشکان تا بیماران را درگیر کرده است. اطلاعات بیشتری در این رابطه ارائه شده است که به بررسی انواع بیماری‌ها در افراد مختلف مبتلا به ویروس کرونا در چین پرداخته است. پس از مسئله سن و استعمال دخانیات، دیابت یکی از عواملی بود که با افزایش ریسک بروز عفونت و ابتلا به ویروس کرونا ارتباط داشت حال آنکه افراد غیر دیابتی کمتر دچار این ویروس شده اند. این تحقیق بسیار جالب است زیرا به بررسی خطرات بستری شدن، نیاز به تهویه مناسب و مرگ بیماران پرداخته است. حال آنکه سایر مطالعات انجام شده فقط به بررسی میزان مرگ ناشی از این بیماری یا گروه سنی مبتلا به بیماری پرداختند. این رابطه نشان داده که به طور متوسط ابتلا به یک نوع بیماری باعث می‌‌شود که ریسک ابتلا به ویروس کرونا 1/79 برابر افزایش پیدا کند و ابتلا به دو نوع بیماری این رقم را به 2/59 می‌رساند که این اعداد در مقایسه با افرادی ارائه شده است که سابقه بیماری زمینه ای نداشته اند. طبق ارزیابی‌های انجام شده ریسک بروز کرونا در افراد دیابتی 1/59 برابر بیشتر است که این عدد در مقایسه با افراد هم سن شما که دیابت ندارند ارائه شده است و به این ترتیب ریسک بستری شدن شما در بیمارستان و نیاز به درمان در1/59 برابر سایرین است. اکنون این سوال مطرح می‌‌شود که چگونه می‌‌توان از این داده‌ها استفاده کرد؟ شما می‌توانید به بررسی گروه سنی خطر مناسب با سن خود بپردازید و آن را ضرب در 1/59 کنید تا بتوانید ریسک ابتلا به ویروس کرونا در خود را در مقایسه با سایر گروه‌های سنی به دست بیاورید البته به شرط آنکه دیابت تنها بیماری مزمنی باشد که دچار آن هستید. مجدداً خاطر نشان می‌کنیم که اگر شما دچار عفونت حاصل از ویروس جدید کرونا هستید ریسک بستری شدن شما در بیمارستان یا مرگ حاصل از آن افزایش پیدا می‌‌کند به همین دلیل باید به همه نکات مربوط به پیشگیری از ابتلا به این ویروس پیروی کنید.

توصیه به بیماران دیابتی برای مبتلا نشدن به کرونا 


توصیه به بیماران دیابتی برای مبتلا نشدن به کرونا

پزشکان اقدامات و کارهایی را توضیح داده اند که می‌توانند از انتشار ویروس کرونا که باعث بروز مشکلات تنفسی می‌‌شود جلوگیری کند. پیروی کردن از نکات زیر باعث می‌شود که ریسک ابتلا به ویروس کرونا در شما به حداقل برسد و سلامت شما تضمین شود:

  • دست‌های خود را به طور منظم و حداقل به مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه با آب گرم و صابون بشویید.
  • در هنگام عطسه یا سرفه کردن از دستمال کاغذی استفاده کنید و سپس آن را درون سطل زباله در بسته بیاندازید و هرچه سریع تر دست‌های خود را بشویید اما در صورتی که دستمال کاغذی در دسترس شما نبود می‌توانید برای سرفه کردن یا عطسه کردن از دستکش استفاده کنید یا آن که در آرنج خود عطسه یا سرفه کنید.
  • از دست زدن به چشم و بینی و دهان خود اجتناب کنید.
  • به طور منظم سطوح و وسایلی که به آنها دست می‌زنید را بشویید.
  • سعی کنید از ارتباط با افرادی که علایم و نشانه‌های بیماری تنفسی از قبیل سرفه کردن را دارند فاصله بگیرید.
  • از مسافرت کردن به شدت پرهیز کنید و در صورتی که مجبور بودید و مسافرت اجباری بروید حتما شرایط آن منطقه بررسی کنید.
  • اگر شما تب دارید یا سرفه می‌‌کنید یا برای نفس کشیدن مشکل دارید باید هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید و اگر سابقه سفر به مناطق آلوده را دارید حتماً به پزشک خود اطلاع دهید.
  • اگر با پزشک خود قرار ملاقات دارید با او تماس بگیرید و به شما بگوید که چه روش‌های دیگری در دسترس شما قرار دارد زیرا تعداد زیادی از مراکز درمانی به ارائه خدمات پزشکی تلفنی می‌پردازند و مراجعه شما به مراکز پزشکی باعث می‌‌شود که سلامت دیگران به خطر بیفتد پس از دستورات پزشک خود پیروی کنید.

مجامع پزشکی بر این مسئله تاکید کرده‌اند که اگر فردی فکر می‌‌کند دچار ویروس شده است در منزل بمانند و به مدرسه یا محل کار خود نرود.

آماده باشید 

برای زمانی که افراد دیابتی دچار کرونا شدند آماده باشید

همه افراد باید آماده باشند تا اگر خودشان یا یکی از اعضای خانواده آنها دچار این ویروس شد بدانند که باید چه کار کنند. این مسئله در خصوص افرادی که دچار دیابت هستند اهمیت بسیار زیادی دارد. برنامه شما باید شامل موارد زیر باشد:

  • به جمع آوری و تهیه اطلاعات تماس پزشکان و مراکز درمانی و داروخانه‌ها و بیمه‌ها بپردازید.
  • اسم و دوز داروهای مصرفی خود را یادداشت کنید.
  • در صورتی که نمی‌توانید به داروخانه بروید به مدت یک تا دو هفته در منزل دارو داشته باشید.
  • اطمینان حاصل کنید که همه داروهای شما در دسترس قرار دارند و در صورت بیمار شدن لازم نیست که منزل را ترک کنید و به تهیه آنها بپردازید.
  • در منزل به اندازه کافی الکل و صابون و شوینده داشته باشید تا دست‌های خود را به خوبی بشویید.
  • قند ساده از قبیل قرص گلوکز را در دسترس خود قرار دهید تا بتوانید در صورت افت قند خون از آن استفاده کنید زیرا به علت تغییر الگوی غذا خوردن احتمال افت قند وجود دارد. در صورتی که شما از انسولین یا داروهای مخصوص پایین آوردن قند خون استفاده می‌کنید حتما به اندازه کافی در منزل دارو داشته باشید.
  • از تمامی نکاتی که پزشک به شما گوشزد کرده است پیروی کنید زیرا ریسک بروز این بیماری در شما بالا است.

در صورتی که فکر می‌کنید دچار عفونت هستید چه باید بکنید؟ 

به طور کلی هنگامی‌ که یک فرد دیابتی بیمار می‌شود کنترل قند خون دچار خواهد شد و این مسئله در خصوص افرادی که دچار بالا بودن فشار خون هستند نیز صدق می‌کند و کنترل فشار خون آنها دشوار خواهد بود. در صورت بروز چنین وضعیتی باید به اندازه کافی آب بخورید و مرتب غذا بخورید تا قند خون شما افت نکند. شما می‌‌توانید با پزشک یا مرکز بهداشت محل زندگی خود تماس بگیرید تا شما را در خصوص نکات بیشتر راهنمایی کنند. به خاطر داشته باشید که حتماً در صورت بروز مشکلات تنفسی از قبیل سرفه کردن با پزشک خود تماس بگیرید سپس به مطب او بروید.

ابتلا به کرونا چگونه تشخیص داده می‌شود؟ 


در صورتی که حال شما خوب نیست و تصور می‌‌کنید که دچار علائم و نشانه‌های ویروس کرونا هستید به پزشک مراجعه کنید و قبل از مراجعه تماس بگیرید و وقت بگیرید. با پزشک خود در خصوص علائم و نشانه‌هایی که دارید سابقه سفر و تماس احتمالی با افرادی که دچار ویروس کرونا بوده‌اند صحبت کنید. درصورتی که باید برای ملاقات با پزشک از منزل خارج شوید از ماسک جراحی استفاده کنید تا از مبتلا کردن دیگران جلوگیری شود. در صورتی که شما دچار علایم و نشانه‌های جدی از قبیل اختلال در تنفس هستید با اورژانس تماس بگیرید و تقاضای کمک کنید.

چه روش‌هایی برای درمان ویروس کرونا وجود دارد؟


 در حال حاضر هیچ راهی برای درمان ویروس کرونا وجود ندارد اما پزشک می‌‌تواند به درمان بیشتر علائم و نشانه‌های شما بپردازد. مصرف آنتی بیوتیک تاثیری بر روی ویروس ندارد. در صورتی که تست ویروس کرونا در شما مثبت شده است خود را در منزل قرنطینه کنید.

چگونه خود را در منزل قرنطینه کنیم؟  

از مراجعه به اماکن عمومی از قبیل مدرسه و دانشگاه، محل کار، مراکز خرید، مهد کودک و مواردی از این قبیل خودداری کنید. در صورت امکان از افراد دیگر بخواهید برای شما غذا و سایر ملزومات را آماده کنند و آن را جلوی در منزل‌تان قرار بدهند. فقط افرادی که همیشه با شما زندگی می‌کنند می‌توانند با شما در یک منزل باشند و نباید با کسی ملاقات کنید. در منزل نیازی به استفاده از ماسک نیست. در صورتی که مجبور هستید برای مراجعه به پزشک منزل را ترک کنید حتماً از ماسک جراحی استفاده کنید تا دیگران آلوده نشوند.

دسته‌ها
مقالات

بهترین متخصص غدد در تهران کیست؟ راه درمان مشکلات غدد

متخصص غدد می‌تواند مشکلات هورمونی و عوارض ناشی از این مشکلات را تشخیص بدهد و درمان کند. هورمون‌ها متابولیسم، تنفس، رشد، تولید مثل، ادراک حسی و حرکت را تنظیم می‌کنند. عدم تعادل هورمونی دلیل اصلی بروز طیف وسیعی از بیماری‌ها و عارضه‌های مختلف است.

اندوکرینولوژی یا فیزیولوژی غدد داخلی بر هورمون‌ها و بافت‌ها و غدد متعدد تولید کننده آنها متمرکز است. بیش از 50 نوع هورمون مختلف در بدن انسان وجود دارد. مقدار بعضی از این هورمون‌ها در بدن بسیار کم است، اما در همین غلظت پایین نیز می‌توانند تاثیر چشمگیری بر رشد و عملکرد بدن داشته باشند.

سیستم غدد درونریز چیست؟


سیستم غدد درونریز چیست

سیستم غدد درون‌ریز انسان از تعدادی غده تشکیل می‌شود که هورمون‌هایی را برای کنترل کردن کارکردهای مختلف بدن ترشح می‌کنند.

هورمون‌های ترشح شده از غدد وارد جریان خون می‌شوند و همراه با خون به اندام‌ها و بافت‌های تمام بخش‌های بدن می‌روند.

غدد آدرنال

فیزیولوژی غدد داخلی به تخصصی پزشکی اشاره دارد که متمرکز بر هورمون‌ها است. هورمون‌ها بدن را شکل می‌دهند و سیستم‌های آن را کنترل می‌کنند.

غدد فوق کلیوی یا آدرنال بالای کلیه‌ها قرار دارند و به دو بخش تقسیم می‌شوند. غده راست مثلثی شکل و غده چپ هلالی شکل است.

غدد آدرنال هورمون‌های زیر را ترشح می‌کنند:

  • کورتیکواستروئیدها: این استروئیدها در واکنش به استرس، سیستم ایمنی، التهاب و موارد دیگر نقش دارند.
  • کاتکول آمین‌ها: کاتکول آمین‌هایی مانند نوراپی‌نفرین و اپی‌نفرین در واکنش به استرس ترشح می‌شوند.
  • آلدوسترون: آلدوسترون بر عملکرد کلیه اثر می‌گذارد.
  • آندروژن‌ها یا هورمون‌های جنسی مردانه مانند تستوسترون

هورمون آندروژن هم در خانم‌ها و هم در آقایان وجود دارد، اما غلظت این هورمون در بدن آقایان بیشتر است. آندروژن‌ها ایجاد ویژگی‌های مردانه‌ای مانند صدای بم‌ و موی صورت را کنترل می‌کنند.

هیپوتالاموس

هیپوتالاموس دقیقاً بالای ساقه مغز و زیر تالاموس قرار دارد. این غده کارکردهای غیرارادی بدن مانند تنفس، ضربان قلب، اشتها، خواب، دمای بدن و چرخه‌های شبانه‌روزی یا ریتم روزانه را فعال و کنترل می‌کند.

هیپوتالاموس سیستم عصبی را از طریق غده هیپوفیز متصله به سیستم غدد درون‌ریز ارتباط می‌دهد.

تخمدانها و بیضهها

دو تخمدان‌، هر یک در یک طرف رحم زن قرار دارد. تخمدان‌ها هورمون‌های استروژن و پروژسترون را ترشح می‌کنند. این هورمون‌ها در رشد جنسی، باروری و قاعدگی نقش دارند.

بیضه‌ها در کیسه بیضه یا اسکروتوم مردان، زیر آلت تناسلی قرار دارند و آندروژن‌ها، عمدتاً تستوسترون را تولید می‌کنند.

آندروژن‌ها رشد و بلوغ جنسی، رشد موهای صورت، رفتار جنسی، میل جنسی، عملکرد نعوظ و تشکیل  سلول‌های اسپرم را کنترل می‌کنند.

پانکراس

پانکراس یا لوزالمعده داخل شکم قرار دارد و هم یک غده درون‌ریز و هم یک اندام گوارشی محسوب می‌شود. پانکراس هورمون‌های زیر را آزاد می‌کند:

  • انسولین: وجود انسولین برای متابولیسم چربی و کربوهیدرات مهم است.
  • سوماتواستاتین: سوماتواستاتین عملکرد سیستم عصبی و غدد درون‌ریز را تنظیم می‌کند و ترشح هورمون‌هایی مانند گاسترین، انسولین و هورمون رشد را کنترل می‌کند.
  • گلوکاگون: گلوکاگون هورمونی پپتیدی است که میزان گلوکز خون را وقتی قند خون به شدت افت می‌کند، بالا می‌برد.
  • پلی‌پپتید پانکراسی: این هورمون به کنترل کردن ترشح مواد تولید شده توسط پانکراس کمک می‌کند.

مشکلات لوزالمعده می‌تواند به ابتلا به دیابت و ناراحتی‌های گوارشی منجر شود.

غدد پاراتیروئید

  • غدد پاراتیروئید غدد درون‌ریز کوچکی در گردن هستند که هورمون پاراتیروئید را تولید می‌کنند. هورمون پاراتیروئید میزان کلسیم و فسفات را در خون تنظیم می‌کند.
  • عضلات و عصب‌ها صرفاً زمانی می‌توانند به روشی ایمن و موثر عمل کنند که این مواد شیمیایی با غلظت مناسب در بدن وجود داشته باشند.

جسم صنوبری یا غده صنوبری

غده صنوبری یا پینه‌آل در اعماق مغز جای دارد. غده صنوبری ملاتونین ترشح می‌کند و در کنترل کردن الگوهای خواب و تنظیم میزان هورمون‌های تناسلی نقش دارد.

غده هیپوفیز 

غده هیپوفیز به هیپوتالاموس در پایه مغز متصل می‌شود. هیپوفیز به عنوان غده اصلی و رئیس غدد نیز شناخته می‌شود، چون هورمون‌هایی ترشح می‌کند که عملکرد اندام‌های دیگر، رشد و چند عملکرد مهم دیگر بدن را تنظیم می‌کنند.

هیپوفیز قدامی یا پیشین هورمون‌هایی تولید می‌کند که بر رشد جنسی، عملکرد تیروئید، رشد، رنگ پوست و عملکرد قشر غدد آدرنال اثر می‌گذارند.

اگر هیپوفیز قدامی کم‌کار باشد، رشد کودک متوقف می‌شود و مشکل کم‌کاری دیگر غدد درون‌ریز نیز به وجود می‌آید.

هیپوفیز خلفی یا پسین هورمونی به نام اکسی‎توسین تولید می‌کند که انقباض‌های رحم را افزایش می‌دهد. هورمون ضدادرار (ADH) هورمون دیگری است که هیپوفیز خلفی تولید می‌کند و کلیه‌ها را به بازجذب آب تشویق می‌کند.

غده تیموس

غده تیموس زیر استخوان جناغ سینه یا استرنوم قرار دارد. لنفوسیت تی نوعی سلول ایمنی است که در اوایل زندگی در غده تیموس بالغ و تکثیر می‌شود. غده تیموس پس از بلوغ کوچک می‌شود.

غده تیموس در سیستم ایمنی نقش دارد و از بدن در برابر بیماری و عفونت محافظت می‌کند.

غده تیروئید

غده تیروئید غده‌ای پروانه‌ای شکل است که دقیقاً زیر سیب آدم در گردن قرار دارد و هورمون‌هایی تولید می‌کند که در تنظیم فشار خون، دمای بدن، ضربان قلب و چگونگی واکنش نشان دادن بدن به هورمون‌های دیگر نقش دارند.

غده تیروئید از ید برای تولید هورمون‌ها استفاده می‌کند. تیروکسین و تری یدوتیرونین دو هورمون اصلی هستند که توسط غده تیروئید تولید می‌شوند.

غده تیروئید کلسی‌تونین نیز ترشح می‌کند که به تقویت استخوان‌ها و تنظیم متابولیسم کلسیم کمک می‌کند. تصویر زیر مدلی سه بعدی و کاملاً تعاملی از سیستم غدد درون‌ریز است.

برای بررسی این مدل می‌توانید از صفحه لمسی یا ماوس پد استفاده کنید و به این ترتیب سیستم غدد درون‌ریز را بیشتر بشناسید.

بهترین متخصص غدد در تهران کیست؟


بهترین متخصص غدد در تهران کیست؟

اگر پزشک احتمال بدهد که تولید هورمون علت اصلی بروز یک بیماری است، بیمار را به متخصص غدد، یعنی پزشک متخصص در زمینه بیماری‌های غدد درون‌ریز معرفی می‌کند.

دکتر متخصص غدد در زمینه تشخیص و مدیریت بیماری‌های درگیر کننده غدد و هورمون‌ها آموزش می‌بیند و سعی می‌کند تعادل هورمونی را دوباره در سیستم‌های بدن برقرار کند.

متخصص غدد معمولاً عارضه‌های زیر را درمان می‌کند:

  • دیابت
  • پوکی استخوان
  • یائسگی
  • اختلال‌های متابولیک
  • بیماری‌های تیروئید
  • تولید بسیار کم یا زیاد هورمون‌ها
  • بعضی انواع سرطان
  • کوتاهی قد
  • ناباروری

متخصص غدد چه بیماریهایی را درمان میکند؟


متخصص غدد چه بیماری هایی را درمان میکند؟

عدم تعادل هورمونی می‌تواند پی‌آمد عامل‌های محیطی یا ژنتیک باشد. برخی نوزادان با مشکلاتی هورمونی متولد می‌شوند که عوارض متعددی مانند اختلال در رشد را در پی دارد.

مواد مختل کننده سیستم غدد درون‌ریز مانند آفت‌کش‌ها، سرب و فتالات‌ها که در ظروف پلاستیکی به کار برده می‌شوند، گاهی اوقات منجر به بروز مشکلات هورمونی می‌شوند.

اختلال‌های غدد درون‌ریز به سه گروه اصلی تقسیم‌بندی می‌شود:

  • غده به اندازه کافی هورمون تولید نمی‌کند؛ این گروه از بیماری‌ها اصطلاحاً کم‌ترشحی یا کم‌کاری غدد درون‌ریز گفته می‌شود.
  • غده مقدار بسیار زیادی هورمون تولید می‌کند؛ این گروه از بیماری‌ها اصطلاحاً پر‌ترشحی یا پرکاری غدد درون‌ریز گفته می‌شود.
  • تورموهایی داخل غدد درون‌ریز ایجاد می‌شود. این تومورها ممکن است بدخیم (سرطانی) یا خوش‌خیم (غیرسرطانی) باشند.

در ادامه با عوارض ناشی از تولید بسیار زیاد یا کم هورمون‌های غدد مختلف آشنا می‌شوید.

غده آدرنال

  • افزایش ترشح غده آدرنال باعث عصبی شدن بیمار، افزایش تعریق، بالا رفتن فشار خون و بیماری کوشینگ می‌شود.
  • کاهش ترشح غده آدرنال ابتلا به بیماری آدیسون، کمبود مینرال کورتیکوئیدها، کاهش وزن، کاهش انرژی و کم‌خونی را به دنبال دارد.

پانکراس

  • افزایش ترشح لوزالمعده منجر به هیپرانسولینمی می‌شود؛ بالا بودن غلظت انسولین باعث افت گلوکز خون می‌شود.
  • کاهش ترشح لوزالمعده ابتلا به یکی از انواع دیابت را به دنبال دارد.

غده پاراتیروئید

  • افزایش ترشح غده پاراتیروئید منجر به شکنندگی استخوان‌ها و ایجاد سنگ در سیستم ادراری می‌شود.
  • کم‌ترشحی پاراتیروئید به انقباض غیرارادی عضلات یا تشنج (تتانی) می‌انجامد؛ این انقباض‌ها پی‌آمد پایین بودن میزان کلسیم در پلاسما است.

غده تیروئید

  • بیماری گریوز شایع‌ترین علت پرکاری تیروئید است که به تسریع متابولیسم، تعریق، آریتمی (ضربان قلب نامنظم)، کاهش وزن و عصبی شدن دامن می‌زند.
  • کم‌کاری تیروئید باعث خستگی، افزایش وزن، افسردگی، رشد غیرعادی استخوان، تاخیر رشد و توقف رشد می‌شود.

غده هیپوفیز

  • پرکاری غده هیپوفیز به رشد بیش از اندازه یا غول‌پیکری منجر می‌شود.
  • کم‌کاری غده هیپوفیز رشد استخوان را آهسته می‌کند و باعث کوتاهی قد و کوتولگی می‌شود.

غده تیموس

  • پرترشحی غده تیموس موجب بیش‌فعالی سیستم ایمنی می‌شود و باعث می‌شود که بدن واکنشی غیرعادی به تهدیدهای درک شده نشان بدهد. این وضعیت منجر به ابتلا به بیماری خودایمنی می‌شود.
  • کم‌ترشحی غده تیموس باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی می‌شود، در نتیجه بدن نمی‌تواند با عفونت مقابله کند و به راحتی در برابر ویروس‌ها، باکتری‌ها و دیگر عامل‌های بیماری‌زا تسلیم می‌شود.

مراجعه به متخصص غدد برای تشخیص بیماری


مراجعه به متخصص غدد برای تشخیص بیماری

متخصص غدد در زمینه تشخیص و درمان عارضه‌های مختلف مرتبط با عدم تعادل هورمونی و مشکلات غدد تخصص دارد.

متخصص غدد در جلسه اول سوالاتی را در ارتباط با موارد زیر از بیمار می‌پرسد تا به ایده‌ای کلی درباره تشخیص بیماری برسد:

  • داروهای مصرفی فعلی
  • سابقه خانوادگی مشکلات هورمونی
  • ابتلا به بیماری‌هایی مانند آلرژی
  • عادت‌های غذایی

توصیه می‌کنیم تمام علائمی را که با آنها مواجه شده‌اید، روی کاغذ یادداشت کنید. ممکن است متخصص غدد درباره علائمی سوال کند که غیرمرتبط یا غیرضروری به نظرتان برسد؛ چرا که هورمون‌ها بر سیستم‌های مختلف بدن اثر می‌گذارند و تغییری بسیار کوچک در یک غده می‌تواند تمام بدن، حتی نقاطی دور از غده را تحت تاثیر قرار بدهد.

بهترین متخصصین غدد ضربان قلب و فشار خون بیمار را کنترل می‌کنند و وضعیت پوست، مو، دندان‌ها و دهان بیمار را بررسی می‌کنند.

نمونه خون و ادرار نیز از بیمار گرفته می‌شود. متخصصین غدد معمولاً دستور آزمایش‌های زیر را می‌دهند:

  • تست تحریک هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک (ACTH)
  • آزمایش جمع‌آوری ادرار 24 ساعته
  • تست تحریک CRH
  • نمونه‌برداری سوزنی
  • تست حسگر گلوکز برای بیماران مبتلا به دیابت
  • آنالیز مایع منی
  • آزمایش خون TSH
  • اسکن تیروئید

متخصص غدد بهترین طرح درمان را پس از تشخیص عارضه توصیه می‌کند. روش درمان با توجه به نوع عارضه‌ای که باعث بروز علائم شده است، انتخاب می‌شود.

درمان بیماریهای غدد


درمان بیماری های غدد

متخصص غدد طرح درمان را با توجه به عارضه تشخیص داده شده، اهداف و سبک زندگی بیمار تهیه می‌کند. بهترین متخصصین غدد از روش‌های زیر برای درمان بیماران بهره می‌گیرند.

پمپ انسولین

پمپ انسولین دارو را به صورت شبانه‌روزی از طریق کاتتری که زیر پوست گذاشته می‌شود، تحویل می‌دهد. پمپ انسولین به نگه داشتن میزان گلوکز خون در محدوده هدف کمک می‌کند، بدون آن که نیاز به تزریق‌های مکرر باشد.

پزشک روش استفاده از پمپ انسولین شامل تغییر دادن تنظیمات پمپ و مدیریت پمپ هنگام ورزش و صرف غذا را به بیمار آموزش می‌دهد.

تغییر سبک زندگی

تغییر سبک زندگی یکی از مولفه‌های کلیدی بسیاری از طرح‌های درمانی، از جمله مدیریت دیابت است؛ برای مثال به بیماران توصیه می‌شود که رژیم غذایی سالم‌تری داشته باشند و فعال باشند.

دارودرمانی

چنانچه تغییر سبک زندگی به تنهایی برای کنترل عارضه کافی نباشد، تجویز دارو ضرورت می‌یابد. متخصص غدد داروهایی مانند هورمون‌های سنتزی، برای مثال انسولین را تجویز می‌کنند. متخصص غدد و دکتر داروساز با توجه به علائم بیمار داروی مناسب را با دوز و دستور مصرف موثر تعیین می‌کنند. متخصص غدد خوب اطمینان حاصل می‌کند که بیمار متوجه روش مصرف دارو شده است و دارو را در صورت لزوم تغییر می‌دهد.

جراحی

برای درمان بعضی عارضه‌های سیستم غدد درون‌ریز لازم است که بخشی از غده یا تمام آن طی عمل جراحی از بدن خارج شود. جراحی تیروئید یکی از متداول‌ترین جراحی‌ها است، البته جراحی برای خارج کردن غده پانکراس، پاراتیروئید و آدرنال نیز انجام می‌شود.

درمان عارضههای مرتبط با دیابت

درمان نکردن دیابت یا کوتاهی در کنترل کردن دیابت منجر به بروز عارضه‌های خطرناک و کشنده‌ای از قبیل موارد زیر می‌شود:

  • بیماری قلبی
  • عفونت
  • آسیب کلیوی
  • آسیب عصبی
دسته‌ها
مقالات

علت بلوغ زودرس دختران و پسران چیست؟ عوامل بروز بلوغ زودرس

بعضی از کودکان به معنای واقعی کلمه سریع‌تر از دیگران رشد می‌کنند که دلیل آن نوعی اختلال به نام بلوغ زودرس است. این شکل از بلوغ زودرس به این معنی است که بدن کودک دوران بلوغ را زودتر از حد معمول شروع می‌کند: قبل از 8 سالگی در دختران و قبل از 9 سالگی در پسران. کارشناسان هنوز دقیقاً مطمئن نیستند که چرا این اتفاق می‌افتد. نظرات در این باره از ویژگی‌های محیط زیستی تا استرس و افسردگی متغیر است. در اینجا بیشتر درباره آخرین تفکر در مورد دلایل بلوغ زودرس صحبت می‌کنیم.

بلوغ چیست؟ 


بلوغ دوره‌ای از زندگی است که کودک به دوران بزرگسالی انتقال پیدا می‌کند. بلوغ معمولاً از اوایل 7.5 تا 8 سالگی و در اواخر سن 13 سالگی در دختران و بین 9 تا 14 سالگی در پسران شروع می‌شود.

در دوران بلوغ، غده‌های تخمدان در دختران و بیضه در پسران شروع به کار می‌کنند. بلوغ شامل این تغییرات بدنی است:

  • رشد خصوصیات جنسی ثانویه (رشد موهای زیر بغل و شرمگاهی، رشد سینه و رشد آلت تناسلی و بیضه)
  • رشد نخاع و استخوان‌ها و عضلات که باعث افزایش سریع قد می‌شود
  • تغییر در شکل و اندازه بدن

بلوغ زمانی اتفاق می‌افتد که بخشی از مغز به نام هیپوتالاموس هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) را ترشح می‌کند. این هورمون غده هیپوفیز (غده کوچکی در پایه مغز) را تحریک می‌کند تا دو هورمون دیگر نیز آزاد شود: هورمون لوتئین کننده (LH) و هورمون تحریک کننده فولیکول. (FSH) LH و FSH غدد جنسی را برای تولید هورمون‌های جنسی، استروژن در دختران و تستوسترون در پسران، تحریک می‌کنند. این روند منجر به تغییرات جسمی بلوغ می‌شود.

غدد آدرنال (دو غده کوچک که در بالای کلیه‌ها قرار دارند) نیز در تولید استروئیدهای جنسی نقش دارند. اما نقش آن‌ها معمولاً از نقش غدد جنسی مهمتر است.

بلوغ زودرس چیست؟ 


بلوغ زودرس بروز هرگونه نشانه‌ای از خصوصیات جنسی ثانویه در پسران جوان‌تر از 9 سال و در دختران کمتر از 7 و 8 سال است. در ایالات متحده، بلوغ زودرس حدود 1 تا 2٪ از کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این وجود، در اکثر این کودکان بلوغ زودرس نوعی تغییر طبیعی است و هیچ مشکلی در این زمینه وجود ندارد. بسیاری از کودکانی که بلوغ زودرس یا دیررس را پشت سر می‌گذارند، اعضای خانواده دیگری نیز دارند که این دوران را تجربه کرده باشد. درست همانطور که در سن شروع بلوغ تفاوت‌هایی وجود دارد، میزان بلوغی که کودک پشت سر می‌گذارد نیز متفاوت است.

نزدیک به پایان بلوغ، رشد قد متوقف می‌شود. از آنجا که استخوان‌های کودکان مبتلا به بلوغ زودرس زودتر بالغ می‌شوند و رشد آن‌ها نیز زودتر از حد طبیعی متوقف می‌شود، این کودکان ممکن است در دوران بزرگسالی کوتاه‌تر از حد انتظار باشد. بلوغ زودرس می‌تواند برای کودکانی که از نظر بلوغ جنسی از همسالان خود پیشی می‌گیرند، مشکلات عاطفی و اجتماعی ایجاد کند.

چه عواملی باعث بلوغ زودرس می‌شود؟ 


بسیاری از اشکال بلوغ زودرس طبیعی هستند. به عنوان مثال، رشد پستان در دختران خیلی جوان و موهای ناحیه شرمگاهی یا زیر بغل در کودکان خردسال، بدون علائم دیگر بلوغ، معمولاً علامتی از مشکلات اساسی پزشکی ندارند.

دو نوع اصلی بلوغ زودرس غیر طبیعی است. حالت اول بلوغ زودرس مرکزی (CPP) و دوم بلوغ زودرس محیطی (PPP) نامیده می‌شود.

CPP زمانی رخ می‌دهد که هیپوتالاموس هورمون GnRH را آزاد کند و بلوغ زودهنگام را آغاز کند. در بیشتر دختران مبتلا به CPP هیچ مشکلی اساسی در زمینه پزشکی وجود ندارد. در پسران، این بیماری کمتر شایع است و احتمالاً ارتباطی با یک مشکل پزشکی دارد. چنین مشکلاتی شامل تومور، ضربه مغزی (مانند ضربه به سر، عمل جراحی مغز یا درمان با اشعه به سر) یا التهاب (مانند مننژیت) است.

شیوع PPP نسبت به CPP کمتر است. این امر ناشی از تولید زودرس هورمون‌های جنسی به دلیل مشکل در تخمدان‌ها، بیضه‌ها یا غدد فوق کلیوی است. علت دیگر می‌تواند قرار گرفتن در معرض هورمون‌های جنسی خارجی (مانند تماس با یک کرم استروژن یا تستوسترون) باشد.

چاقی و خطر زودرس بلوغ 

چاقی و خطر زودرس بلوغ

مطالعات نشان می‌دهد که علائم اولیه وزن اضافی در کودکان در ایجاد بلوغ زودرس نقش دارد. اساس این تئوری این است که یک شاخص توده بدنی بالا (BMI) منجر به افزایش زودرس هورمون لپتین می‌شود که به نظر می‌رسد در تحریک پیشرفت بلوغ نقش دارد. به عنوان مثال در یک مطالعه 252 دختر، دخترانی که بلوغ زودرس را تجربه می‌کنند، به طور قابل توجهی بیشتر از سایر دختران از شاخص توده بدنی بالاتری برخوردار بودند.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و هورمون‌ها

تأثیر مواد شیمیایی خانگی و زیست محیطی بر بلوغ هنوز مشخص نیست. مطالعات اخیر در مورد سموم دفع آفات و فتالات (یک ماده معمول در بسیاری از پلاستیک‌ها و مواد آرایشی) نشان داد که هیچ یک به بلوغ زودرس منجر نشده است. اما پزشکان معتقدند تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است. از طرفی شواهدی وجود دارد كه نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی محیطی می‌تواند در بروز بلوغ زودرس نقش داشته باشد.اخلالگرهای غدد درون‌ریز شامل DDT ، PCB ، فتالات و بیسفنول A، موادی هستند که در تولید، کارکرد و از بین بردن هورمون‌های طبیعی بدن نقش دارند و وظیفه رشد طبیعی، رفتار، باروری و متابولیسم را بر عهده دارند.

استرس عاطفی و رشد کودک 

استرس عاطفی و رشد کودک از عوامل بلوغ زود رس

مطالعات اخیر نشان می‌دهد که استرس جسمی یا عاطفی در اوایل زندگی، از جمله وزن کم هنگام تولد، بیماری مادر در دوران بارداری یا حتی عدم حضور پدر در خانه، می‌تواند در ایجاد بلوغ زودرس نقش داشته باشد. “این پدیده به خوبی مطالعه نشده است اما برخی مطالعات نشان می‌دهند که استرس بیش از حد در دوران کودکی با رشد زودرس بلوغ همراه است. برخی از متخصصان معتقدند که این می‌تواند به پاسخ جنگ یا گریز ما مربوط باشد.

افسردگی و خطر زودرس بلوغ 

نظریه دیگر در مورد بلوغ زودرس مربوط به استرس عاطفی است. داشتن والدین مبتلا به افسردگی می‌تواند یک عامل خطر بلوغ زودرس باشد. این یک رابطه مستقیم برای بیمار نیست اما در برخی مطالعات توصیف شده است که وقتی والدین افسردگی داشته باشند، بلوغ زودرس در کودک آن‌ها مشاهده شده است.

بلوغ زودرس در دختران 


بلوغ زودرس در دختران

در دختران، شروع زودهنگام بلوغ با عملکرد چرخه هیپوتالاموس – هیپوفیز – تخمدان، از جمله تخمک گذاری همراه است. بنابراین، یک دختر جوان مبتلا به این اختلال می‌تواند باردار شود. همچنین افزایش تولید استروژن رشد اسکلتی را تحریک می‌کند که بسته شدن زودهنگام اپیفیز (انتهای گسترش یافته استخوان‌های بلند) و قد کوتاه نهایی را به دنبال دارد. در بیشتر دختران علت این اختلال ناشناخته است (ایدیوپاتیک)، در غیر این صورت دختران مبتلا به بلوغ زودرس طبیعی هستند. گاهی اوقات شروع زودهنگام بلوغ در اثر تومور یا ناهنجاری دیگر هیپوتالاموس ایجاد می‌شود که منجر به ترشح هورمون آزاد کننده گنادوتروپین(GnRH) می‌شود. GnRH باعث آزاد شدن گنادوتروپین‌های زنانه (یعنی هورمون لوتئین و هورمون تحریک کننده فولیکول) از غده هیپوفیز شده و این هورمون‌ها به نوبه خود رشد و تکامل تخمدان‌ها را تحریک می‌کنند.

درمان این کودکان برای رشد مناسب روانشناختی و اجتماعی و جلوگیری از کوتاه شدن قد مهم است. در گذشته، دختران مبتلا به این اختلال اغلب با پروژستین (یک ماده طبیعی یا مصنوعی با اثراتی مشابه پروژسترون) تحت درمان قرار می‌گرفتند و از این طریق ترشح گنادوتروپین‌ها از هیپوفیز را مهار می‌کردند که منجر به برخی رگرسیون‌های رشد پستان و قطع قاعدگی می‌شد اما غالباً از کوتاهی قد جلوگیری نمی‌کرد. این نوع درمان توسط مشتقات طولانی اثر GnRH که گیرنده‌های GnRH را بر روی سلول‌های ترشح گنادوتروپین از هیپوفیز تنظیم می‌کنند، کنار گذاشته شده است. بنابراین، ترشح گنادوتروپین کاهش می‌یابد، عملکرد تخمدان متوقف می‌شود و در بیشتر دختران رشد بلوغ به تدریج کاهش می‌یابد و سرعت رشد کند می‌شود.

بلوغ زودرس کاذب، شروع جزئی بلوغ است که از تولید خودمختار (مستقل از گنادوتروپین) استروژن در دختران پیش از بلوغ ناشی می‌شود. دختران مبتلا به رشد زودرس سینه‌ها و موهای ناحیه شرمگاهی، رشد سریع قد را تجربه می‌کنند و ممکن است خونریزی نامنظم واژن داشته باشند (به دلیل اثرات تحریکی استروژن در آندومتر). با این حال، این دختران چرخه قاعدگی واقعی ندارند و بارور نمی‌شوند. بلوغ زودرس کاذب معمولاً در اثر تومور تخمدان، تومور ترشح کننده گنادوتروپین کوریونی (تومورهایی که هورمونی را ترشح می‌کنند که بطور عادی توسط جفت تولید می‌شود و تخمدان‌ها را تحریک می‌کند) یا استروژن اگزوژن (مثلاً مواد شیمیایی محیطی یا صنعتی خاص) ایجاد می‌شود. دختران مبتلا باید به دقت مورد ارزیابی قرار گیرند تا علت این اختلال را پیدا کنند و همچنین باید به طور مناسب، مثلاً با برداشتن تومور، درمان شوند.

بلوغ زودرس در پسران 


پسران نیز مشابه دختران می‌توانند بلوغ زودرس واقعی یا اشکال مختلفی از بلوغ زودرس کاذب را تجربه کنند. در بلوغ زودرس واقعی، فعال شدن زودرس محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – بیضه با اسپرماتوژنز، ویرالیزاسیون و شتاب رشد وجود دارد که به طور متناقض باعث بسته شدن زودرس دیسک‌های اپی‌فیزیال و کوتاهی قد می‌شود. علل بلوغ زودرس در پسران شامل تومورهای هیپوتالاموس و سایر تومورهای مغزی، صدمات مغزی و اختلالات مختلف مغزی است. با این حال، در برخی از پسران هیچ علتی برای این اختلال یافت نمی‌شود (بلوغ زودرس ایدیوپاتیک). از آنجا که آسیب به مغز یا اختلالات مغز علل اصلی بلوغ زودرس واقعی در پسران است، ممکن است مداخله جراحی عصبی نیاز باشد. اگر مداخله جراحی عصبی ناموفق باشد یا هیچ علتی یافت نشود، پسران مبتلا می‌توانند با مشتقات طولانی اثر GnRH که گیرنده‌های GnRH را بر روی سلول‌های ترشح کننده گنادوتروپین از هیپوفیز قدامی تنظیم می‌کنند، درمان شوند. بنابراین، ترشح گنادوتروپین کاهش می‌یابد، عملکرد بیضه متوقف می‌شود و در اکثر پسران سرعت رشد کند می‌شود.

بلوغ زودرس کاذب یک رشد بلوغ جزئی است که ناشی از تولید خودمختار (مستقل از گنادوتروپین) تستوسترون در یک پسر پیش از بلوغ است. پسران مبتلا به این اختلال، ویرالیزاسیون زودرس و رشد سریع دارند اما اسپرم تولید نمی‌کنند. بلوغ زودرس کاذب ممکن است ناشی از تومور کبدی یا تومور دیگری که گنادوتروپین کوریونی انسانی را ترشح می‌کند (هورمونی که بطور طبیعی توسط جفت تولید می‌شود)، تومور آدرنال یا بیضه، هایپرپلازی مادرزادی آدرنال (جهشی که منجر به فعال شدن گیرنده هورمون لوتئین به نام تستوتوکسیکوز می‌شود) یا آندروژن اگزوژن (به عنوان مثال ناشی از مصرف داروهای استروئیدی) باشد. پسران مبتلا نیز مانند دختران باید مورد ارزیابی قرار گیرند تا علت این بیماری را پیدا کنند و براساس آن باید تحت درمان قرار بگیرند.

بلوغ زودرس چگونه تشخیص داده می‌شود؟ 


بلوغ زودرس چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای تشخیص بلوغ زودرس، پزشک تاریخچه پزشکی فرزند شما را می‌گیرد و معاینه جسمی را انجام می‌دهد. آزمایش خون ممکن است برای اندازه‌گیری سطح هورمون انجام شود. پزشک ممکن است از اشعه ایکس دست استفاده کند تا ببیند استخوان کودک خیلی سریع بالغ می‌شود یا خیر. گاهی اوقات سی‌تی اسکن یا MRI درخواست می‌شود که وجود تومور را بررسی کند.

آزمایش خون برای یافتن تغییر در یک ژن (جهش ژنتیکی) که می‌تواند منجر به یک نوع غیرمعمول بلوغ زودرس شود، به ندرت انجام می‌شود.

اگر فرزند شما علائم بلوغ زودرس را دارد، به یک متخصص غدد کودکان مراجعه کنید. این پزشک متخصص درمان بیماری‌های مرتبط با هورمون در کودکان است. برای تشخیص بلوغ زودرس به آزمایش‌هایی نیاز است تا اطمینان حاصل شود که هیچ دلیل اساسی پزشکی وجود ندارد. پزشک برای تصمیم‌گیری در مورد بهترین گزینه درمانی با شما همکاری خواهد کرد.

بلوغ زودرس چگونه درمان می‌شود؟ 


درمان به علت بلوغ زودرس بستگی دارد.

آگونیست‌های هورمون آزادکننده گنادوتروپین به طور مستقیم غده هیپوفیز را از سرکوب می‌کنند تا از تولید هورمون‌های ایجاد بلوغ جلوگیری کنند.

تاثیر سرکوب گلوکوکورتیکوئید برای مهار تولید ACTH (هورمون آدرنرژیک) در دختران مبتلا به بلوغ زودرس جنسی به دلیل هایپرپلازی مادرزادی آدرنال ثابت شده است.

دختران مبتلا به بلوغ زودرس و سندروم مک کان – آلبرایت به تستالاکتون مهارکننده آروماتاز – مهارکننده سنتز استروژن پاسخ می‌دهند. برخی از ضایعات هیپوتالاموس و تومورهای تخمدان یا کیست قابل برداشتن هستند. پس از شناسایی، هورمون‌های اگزوژن می‌توانند از بین بروند.

تاثیر درمان جایگزینی با لووتیروکسین برای دختران مبتلا به بلوغ زودرس ناشی از کم کاری تیروئید اولیه که متوقف کردن رشد در آن‌ها دیر شده است، نشان داده شده است.

مشاوره ژنتیکی برای خانواده‌های بیمارانی که دارای بلوغ زودرس در مردان هستند و سایر انواع ارثی این اختلال در آن‌ها وجود دارد، توصیه می‌شود.

دسته‌ها
مقالات

علائم بلوغ زودرس در پسران و دختران چیست و چه عوارضی دارد؟

بلوغ “نرمال” هنگامی اتفاق می‌افتد كه كودكی در حدود 10 یا 11 سالگی باشد. با این وجود، کودکانی وجود دارند که از لحاظ جسمی و عاطفی زودتر به سن بلوغ می‌رسند. وقتی که این اتفاق قبل از 7 یا 8 سالگی (برای دختران) و 9 سالگی (برای پسران) رخ دهد، به آن بلوغ زودرس گفته می‌شود. اگرچه ممکن است این اتفاق بی‌ضرر به نظر برسد اما محققان یکسری پیامدهای سلامتی و روانی اوایل زندگی را به بلوغ زودرس مرتبط می‌دانند.

چه عواملی باعث بلوغ زودرس می‌شود؟


بلوغ زودرس و رشد جنسی ممکن است در اثر تومورها یا توده‌هایی در تخمدان‌ها، غدد فوق کلیوی، غده هیپوفیز یا مغز ایجاد شود. سایر دلایل ممکن است شامل ناهنجاری‌های سیستم عصبی مرکزی، سابقه خانوادگی این بیماری یا برخی سندروم‌های ژنتیکی نادر باشد. در بسیاری از موارد، هیچ علتی برای این اختلال یافت نمی‌شود. به طور کلی دو نوع بلوغ زودرس وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  • بلوغ زودرس وابسته به گنادوتروپین. به عنوان بلوغ زودرس مرکزی نیز شناخته می‌شود و شایع‌ترین نوع بلوغ زودرس است که در بیشتر دختران مبتلا به این اختلال و نیمی از پسران با این اختلال تأثیر می‌گذارد. این نوع بلوغ ناشی از ترشح زودرس گنادوتروپین‌ها (هورمون‌های مربوط به بلوغ) است. محققان معتقدند بلوغ زودرس محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – تخمدان باعث این اختلال در دختران می‌شود. اما در بیشتر موارد، هیچ علتی برای ترشح زودرس هورمون‌های گنادوتروپین یافت نمی‌شود.
  • بلوغ زودرس مستقل از گنادوتروپین. این مورد نوعی بلوغ زودرس است که با ترشح زودرس هورمون‌های گنادوتروپین ایجاد نمی‌شود.

علائم بلوغ زودرس


به بلوغی که به طور غیرطبیعی زودتر از موعد ایجاد شود بلوغ زودرس گفته می‌شود و با رشد زودهنگام خصوصیات جنسی در دختران قبل از 8 سالگی و در پسران قبل از 9 سالگی مشخص می‌شود. بیشتر کودکان مبتلا به این اختلال در ابتدا به سرعت رشد می‌کنند اما ممکن است قبل از رسیدن به پتانسیل کامل ژنتیکی قد، رشد خود را تمام کنند.

علائم بلوغ زودرس در دختران 

علائم بلوغ زودرس در دختران

بلوغ زودرس واقعی در دختران باعث ایجاد علائم زیر قبل از 7 یا 8 سالگی می‌شود:

  • رشد سینه‌ها
  • رشد موهای ناحیه شرمگاهی یا زیر بغل
  • داشتن یک رشد چشمگیر در یک زمان کوتاه
  • شروع قاعدگی
  • ایجاد آکنه
  • بوی بدن

نشانه‌های بلوغ زودرس در پسران 

نشانه‌های بلوغ زودرس در پسران

بلوغ زودرس در پسران شامل علائم زیر قبل از 9 سالگی می‌شود:

  • بزرگ شدن بیضه‌ها یا آلت تناسلی مرد
  • رشد موهای ناحیه شرمگاهی، زیر بغل یا صورت
  • داشتن یک رشد چشمگیر در یک زمان کوتاه
  • بم شدن صدا
  • ایجاد آکنه
  • بوی بدن

بسیاری از کودکان ممکن است فقط برخی از علائم بلوغ زودرس را نشان دهند. به عنوان مثال، رشد موهای زیر بغل یا موهای زائد در برخی از دختران و پسران ممکن است در سن بسیار پایین شروع شود، بدون این که رشد جنسی دیگری داشته باشند.

رشد زودرس مو ممکن است نشانه‌ای از بیماری اساسی نباشد و به سادگی تحت بلوغ زودرس “جزئی” قرار بگیرد. این کودکان علائم مورد انتظار بلوغ را بعدا و در سن طبیعی بلوغ نشان می‌دهند.

بلوغ زودرس چگونه می‌تواند بر فرزند شما تأثیر بگذارد


تأثیر بلوغ زودرس بر دختر و پسر

بلوغ زودرس باعث می‌شود بدن کودک خیلی زودتر از همسالان خود تغییر کند. این احساس متفاوت بودن همراه با نوسانات روحی و روانی ناشی از تغییر هورمونی ممکن است کودک را به خود آگاهی برساند. همچنین ممکن است کودک شما از تغییرات جنسی خود احساس ناراحتی کند.

عواقب جسمی، عاطفی، و اجتماعی بسیاری ناشی از بلوغ زودرس وجود دارد. البته هر کودک این دوره انتقال را متفاوت از دیگری تجربه خواهد کرد. کمک به کودک خود برای مقابله با اذیت و آزار همسالان خود، رفتار مناسب کودک خود متناسب با سن او و تقویت اعتماد به نفس فرزندتان گام‌های مهمی برای کمک به فرزندتان در جهت رسیدن به تعادل به شمار می‌روند.

رشد ناقص

کودکی که دوران بلوغ را پشت سر می‌گذارد ممکن است ابتدا در مقایسه با همسالانش بسیار بلند باشد. با این حال، رشد کودک با پایان بلوغ متوقف می‌شود. این بدان معنی است که کودکی که بلوغ زودرس دارد، به پتانسیل تمام قد خود نمی‌رسد زیرا اسکلت آن‌ها بالغ می‌شود و رشد استخوان در سنین پایین‌تر از حد معمول متوقف می‌شود.

تغییرات رفتاری 

برای دختران تحریک پذیری، طغیان عاطفی، و تغییرات خلقی می‌تواند همراه با بلوغ زودرس ایجاد شود. پسران ممکن است میل جنسی نامتناسب با سن خود و همچنین رفتار پرخاشگرانه را تجربه کنند.

قلدری یا اذیت دیگران 

كودكان كوچك ممكن است متوجه نشوند و نفهمند كه چه اتفاقی مي‌افتد زمانی كه یکی از هم سن و سالان خود رشد سینه یا دوره پریود را تجربه می‌کنند. اما کودکان بزرگتر معمولاً متوجه می‌شوند که کسی در یک کلاس پایین‌تر از نظر جسمی در حال پیشرفت است. بسیاری از کودکان کوچکتر که بلوغ زودرس را تجربه می‌کنند، به ویژه دختران، گزارش می‌کنند که توسط کودکان بزرگتر در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.

میزان بالاتر افسردگی و اضطراب

کودکانی که بلوغ زودرس را تجربه می‌کنند، نسبت به همسالان خود میزان افسردگی و اضطراب بالاتری دارند. این تأثیر در دختران به طور مداوم یافت می‌شود، اما در پسران کمتر دیده شده است. شاید نگران کننده‌ترین پیامد این اتفاق این باشد که افزایش خطر افسردگی و اضطراب ممکن است تا سال‌های کالج نیز ادامه یابد.

عزت نفس پایین و ادراک بدن 

دخترانی که دچار بلوغ زودرس می‌شوند نسبت به همسالان خود که به موقع یا دیرتر از موعد بالغ می‌شوند از اعتماد به نفس پایین و ادراک بدنی ضعیف رنج می‌برند. به نظر می‌رسد پسرانی که دچار بلوغ زودرس هستند کمتر دچار این اثرات منفی می‌شوند

خطر بیشتر سوء مصرف مواد 

دختران و پسرانی که بلوغ زودرس را تجربه می‌کنند ممکن است در معرض خطر سوء مصرف مواد نیز قرار بگیرند. به ویژه، به نظر می‌رسد که سیگار کشیدن در بین کودکانی که زودتر به بلوغ می‌رسند در مقایسه با همسالان خود و یا کسانی که بلوغ دیررس را تجربه می‌کنند، بسیار بیشتر است. برخی مطالعات حاکی از افزایش خطر سوء مصرف مواد در اوایل دهه بیست است.

نتایج علمی نامناسب 

سرانجام، برخی از تحقیقات نشان داده است دخترانی که بلوغ زودرس را تجربه می‌کنند در مدرسه نسبت به همسالان خود از لحاظ درسی ضعیف‌تر هستند. كاهش پيشرفت تحصيلي آن‌ها ممكن است در سال‌هاي دبيرستان و احتمالاً بالاتر از آن نیز ادامه يابد. به نظر می‌رسد که افت تحصیلی نیز همانند عزت نفس پایین و ادراک بدنی، از آن دسته از عوارض بلوغ زودرس است که به دختران محدود می‌شود. پسران بدون توجه به زمان بلوغ خود، روند تحصیلی خود را طی می‌کنند.

بلوغ زودرس چگونه تشخیص داده می‌شود؟


بلوغ زودرس چگونه تشخیص داده می‌شود؟

علاوه بر تاریخچه پزشکی کامل و معاینه جسمی کودک، تشخیص بلوغ زودرس ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • اندازه‌گیری هورمون‌های غده تیروئید (LH و FSH)، استرادیول، تستوسترون و یا تیروئید.
  • اشعه ایکس. آزمایش تشخیصی که از پرتوهای انرژی الکترومغناطیسی نامرئی استفاده می‌کند تا تصاویری از بافت‌های داخلی، استخوان‌ها و اندام‌های داخلی تولید کند. ممكن است اشعه ایكس استخوان برای تعیین سن استخوان انجام شود.
  • اولتراسوند (که به آن سونوگرافی نیز گفته می‌شود) از غدد و غدد فوق کلیوی (تخمدان‌ها و بیضه‌ها). این روش تصویربرداری تشخیصی از امواج صوتی با فرکانس بالا و رایانه برای ایجاد تصاویر رگ‌های خونی، بافت‌ها و اندام‌ها استفاده می‌کند. از سونوگرافی برای مشاهده اندام‌های داخلی به عنوان عملکرد و ارزیابی جریان خون از طریق رگ‌های مختلف استفاده می‌شود.
  • هورمون تحریک کننده گنادوتروپین (تست تحریک GnRH). این هورمون که توسط هیپوتالاموس در مغز تولید می‌شود، غده هیپوفیز را برای ترشح گنادوتروپین‌ها تحریک می‌کند که به نوبه خود تولید هورمون‌های جنسی از غدد جنسی را تحریک می‌کند. این آزمایش میزان تحریک فرم بلوغ زودرس (وابسته به گنادوتروپین یا مستقل از گنادوتروپین) را مشخص می‌کند.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). یک روش تشخیصی که از ترکیبی از آهنرباهای بزرگ، فرکانس رادیویی و رایانه برای تولید تصاویر دقیق از اندام‌ها و ساختارها در بدن استفاده می‌کند.

درمان بلوغ زودرس چیست؟


درمان بلوغ زودرس چیست؟

درمان اختصاصی برای بلوغ زودرس توسط پزشک فرزند شما بر اساس موارد زیر تعیین می‌شود:

  • سن فرزند شما، سلامت عمومی و سابقه پزشکی او
  • شدت مشکل
  • تحمل فرزند شما در برابر داروهای خاص، یا روش‌های درمانی
  • انتظارات دوره بیماری
  • نظر یا اولویت شما

هدف از درمان بلوغ زودرس، متوقف کردن و احتمالاً معکوس شدن علائم زودرس بلوغ است. در صورت تشخیص این مشکل، درمان آن به نوع بلوغ زودرس، سن کودک و علت اصلی بستگی دارد.

تحولات جدید در درمان هورمونی برای بلوغ زودرس منجر به استفاده موفقیت آمیز از GnRH (هورمون‌های گنادوتروپین) مصنوعی شده است. به نظر می‌رسد این هورمون مصنوعی با متوقف کردن غده هیپوفیز در ترشح هورمون‌های گنادوتروپین، روند بلوغ جنسی ناشی از این اختلال را متوقف می‌کند.

چگونه به بهترین وجه از فرزند خود حمایت کنید


شما می‌توانید با ارائه توضیحات ساده و صادقانه در مورد اتفاقاتی که برای بدن آن‌ها می‌افتد، بهترین مراقبت و پشتیبانی را از آن‌ها انجام دهید. ممکن است لازم باشد به روش‌های زیر کودکانتان را بیشتر و بهتر در جهت درمان و کنترل مشکل خود قرار دهید:

  • انواع تغییراتی را که در حال رخ دادن است و آنچه در طول مسیر انتظار می‌رود تشریح کنید.
  • توضیح دهید که تغییراتی که آن‌ها تجربه می‌کنند برای بچه‌های بزرگتر و نوجوانان طبیعی است.
  • اگر برنامه درمانی برای فرزند شما وجود دارد، او را نسبت به روند درمان آگاه نگه دارید.

حتماً علائم زیر را تحت نظر قرار دهید:

  • آزار و اذیت یا زورگویی
  • نمرات ضعیف
  • مشکلات در مدرسه
  • از دست دادن علاقه به فعالیت‌های روزانه
  • رفتار ناهنجار یا افسرده

هدف از ایجاد یک محیط حمایتی، ترغیب فرزندتان است که اگر در هر شرایط سختی با هر یک از مشکلات جسمی، عاطفی یا اجتماعی بلوغ زودرس روبرو شدند، به شما مراجعه کنند. سعی کنید در مورد تغییر ظاهر فرزندتان اظهار نظری نکنید.

از آنجا که مشارکت ورزشی با اعتماد به نفس بالاتر ارتباط دارد، تشویق فرزندتان برای شرکت در فعالیت‌های ورزشی یا مدرسه ممکن است در مقابله با برخی از اثرات منفی بلوغ زودرس کمک کند.

اگر فکر می‌کنید فرزند شما با این تغییر اوقات سختی را پشت سر می‌گذارد، برای راهنمایی بیشتر با یک پزشک متخصص اطفال و یا یک درمانگر صحبت کنید.

دسته‌ها
مقالات

درمان دیابت نوع یک در کودکان با تزریق انسولین و رژیم غذایی

دیابت نوع یک در کودکان اختلالی است که باعث می‌شود بدن کودک دیگر به تولید هورمون انسولین که یک هورمون مهم انسانی است نپردازد. کودک شما به این هورمون برای زنده ماندن نیاز دارد به این ترتیب عدم تولید انسولین باید با تزریق انسولین یا پمپ انسولین جایگزین شود. دیابت نوع ۱ در کودکان تحت عنوان دیابت جوانی یا دیابت وابسته به انسولین شناخته می‌شود. تشخیص دیابت نوع یک در کودکان می‌تواند یک فرآیند دشوار باشد به ویژه در مراحل اولیه بیماری. شما و کودک تان باید بر اساس سن و سالی که دارد نحوه تزریق انسولین را یاد بگیرید، به شمارش کربوهیدرات‌ها بپردازید و قند خون او را بررسی کنید. پیشرفت‌های به دست آمده در عرصه ارزیابی قند خون و استفاده از انسولین باعث بهبود سطح قند خون و بهبود کیفیت زندگی کودکان مبتلا به دیابت نوع ۱ شده است.

علت دیابت نوع یک چیست؟


هنوز علت بروز دیابت نوع ۱ مشخص نشده است اما در اکثر افراد مبتلا به این اختلال، سیستم ایمنی بدن که به طور طبیعی وظیفه مبارزه با باکتری و ویروس‌های خطرناک را برعهده دارد به اشتباه به تخریب سلول‌های تولید کننده انسولین در پانکراس می‌پردازد. به نظر می‌‌رسد که عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز این اختلال نقش دارند. پس از آنکه سلول‌های تولید کننده انسولین در پانکراس تخریب شدند بدن کودک یا به تولید انسولین نمی‌پردازد یا مقدار کمی‌از آن را تولید می‌کند. انسولین نقش مهمی‌را در خارج کردن قند از خون و وارد کردن آن به سلول‌های بدن بر عهده دارد. هنگامی‌که غذا هضم شد قند وارد جریان خون می‌شود. بدون انسولین کافی، قند از جریان خون خارج نمی‌شود و در صورتی که مشکل درمان نشود می‌تواند باعث بروز عوارض خطرناک شود.

فاکتورهای خطر در بروز دیابت نوع ۱ چیست؟ 


برخی از فاکتورهای خطر در بروز دیابت نوع ۱ به شرح زیر می‌باشند:

  • داشتن سابقه خانوادگی یک فاکتور خطر محسوب می‌شود و در صورتی که پدر و مادر یا خویشاوندان کودک دچار دیابت نوع ۱ باشند ریسک بروز این اختلال در کودک افزایش خواهد یافت.
  • برخی ژن‌های خاص ریسک بروز دیابت نوع ۱ را افزایش می‌دهند.
  • قرار گرفتن در معرض برخی ویروس‌ها باعث می‌‌شود که سیستم ایمنی بدن برای تخریب سلول‌های تولید کننده انسولین تحریک شود.

علائم و نشانه‌های دیابت نوع یک چیست؟


علائم و نشانه‌های دیابت نوع یک چیست؟

علائم و نشانه‌های دیابت نوع یک در کودکان معمولاً به سرعت به وجود می‌آید و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تشنگی زیاد
  • دفع مکرر ادرار یا خیس کردن رختخواب
  • گرسنگی زیاد
  • کاهش غیر عادی وزن بدن
  • خستگی
  • تحریک پذیری یا تغییرات خلق و خو
  • استشمام بوی می‌وه از دهان

عوارض دیابت نوع یک چیست؟ 


دیابت نوع یک می‌تواند بر روی اعضای داخلی بدن تاثیر بگذارد به همی‌ن دلیل باید سطح قند خون در اکثر مواقع در حد طبیعی باشد تا به این ترتیب ریسک بروز تعداد زیادی از عوارض جانبی به حداقل برسد. برخی از این عوارض جانبی به شرح زیر می‌باشد:

  • دیابت باعث می‌‌شود که ریسک بروز بیماری قلبی و عروقی، بالا رفتن فشار خون، تنگ شدن عروق خونی و سکته مغزی افزایش پیدا کند.
  • افزایش سطح قند خون می‌تواند باعث آسیب رساندن به دیواره عروق خونی شود که در ارسال مواد مغذی به بدن کودک نقش دارند. این امر باعث سوزن سوزن شدن، بی حسی، درد یا سوزش خواهد شد. معمولا آسیب دیدگی عصب به تدریج و طی مدت طولانی به وجود می‌آید.
  • دیابت می‌تواند باعث آسیب دیدگی یک مجموعه از عروق خونی شود که مواد زائد را از خون کودک خارج می‌‌کند.
  • دیابت می‌تواند باعث آسیب‌دیدگی عروق خونی شبکه شود و کودک را دچار مشکلات بینایی نماید.
  • دیابت باعث می‌‌شود که تراکم مواد معدنی استخوان کاهش پیدا کند و در دوران بزرگسالی ریسک پوکی استخوان افزایش یابد.

دیابت نوع 1 چگونه تشخیص داده می‌شود؟


انواع مختلفی از آزمایش قند خون وجود دارد که تشخیص دیابت نوع یک در کودکان کمک می‌کند که برخی از آنها به شرح زیر می‌باشد:

  • آزمایش تصادفی قند خون اولین آزمایش برای غربالگری دیابت نوع ۱ است که نمونه خون کودک در یک زمان تصادفی تهیه می‌شود و در صورتی که سطح قند خون برابر با ۲۰۰ می‌لی گرم بر دسی لیتر یا ۱۱ می‌لی مول بر لیتر یا بالاتر از این رقم باشد وجود دیابت مطرح خواهد شد.
  • قند خون A1C که به آن قند خون سه ماهه نیز گفته می‌‌شود سطح قند خون را در سه ماه گذشته نشان می‌دهد و در صورتی که سطح آن ۶ و نیم درصد یا بالاتر باشد پزشک درخواست انجام آزمایش مجدد را خواهد داد تا از وجود دیابت اطمی‌نان حاصل کند.
  • آزمایش قند خون ناشتا در اول صبح که کودک چیزی نخورده است انجام می‌شود و در صورتی که قند ناشتا ۱۲۶ میلی گرم بر دسی لیتر یا بالاتر باشد وجود دیابت نوع ۱ را ثابت خواهد کرد.

سایر آزمایشات 


در صورتی که آزمایش قند خون وجود دیابت را نشان دهد پزشک و انجام آزمایشات دیگری می‌پردازد تا تفاوت دیابت نوع یک و دیابت نوع دو را تشخیص دهد زیرا روش‌های درمان هر یک از آنها با هم تفاوت دارند. این آزمایشات می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درخواست آزمایش خون برای بررسی آنتی بادی‌هایی که در دیابت نوع یک دیده می‌شوند
  • درخواست آزمایش قند خون و ادرار برای بررسی وجود کتون که نشان دهنده دیابت نوع ۱ است

درمان دیابت نوع یک در کودکان


برای درمان دیابت نوع ۱ در کودکان شما باید با پزشک کودک خود، متخصص تغذیه و متخصص کودکان همکاری نزدیک داشته باشد تا سطح قند خون کودک شما به سطح طبیعی برسد. از روش‌های زیر برای درمان دیابت نوع یک استفاده خواهد شد:

  • تزریق انسولین
  • شمارش کربوهیدرات‌ها
  • بررسی منظم قندخون
  • رژیم غذایی سالم
  • ورزش منظم

بررسی قند خون

بررسی قند خون

شما باید حداقل روزی ۴ بار به بررسی سطح قند کودک خود بپردازید. در صورتی که گلوکز کودک شما به طور مداوم بررسی نمی‌شود احتمالاً باید تعداد دفعات بررسی قند خون او را افزایش دهید. بررسی مداوم و منظم تنها روش موجود برای اطمی‌نان از طبیعی بودن سطح قند خون کودک است که با رشد کودک و تغییر شرایط جسمانی او این عدد تغییر خواهد کرد. پزشک کودک بازه مناسب برای سطح قند خون او را مشخص خواهد کرد.

بررسی منظم گلوکز 

دستگاه‌های وجود دارد که با وارد کردن موقت سنسور آن زیر پوست به اندازه گیری گلوکز خون می‌پردازد برخی از این دستگاه‌ها به طور مداوم قند خون را روی ساعت هوشمندی که دور مچ پا کودک بسته می‌شود یا روی گوشی موبایل نمایش می‌دهند حال آنکه در برخی دیگر از آن شما باید با فعال کردن سنسور به بررسی قند کودک خود بپردازید.

تزریق انسولین و سایر داروها 

تزریق انسولین و سایر داروها برای درمان دیابت نوع 1

همه افرادی که دچار دیابت نوع یک هستند به درمان طولانی مدت با یک یا چند نوع انسولین نیاز دارند. انواع مختلفی از انسولین وجود دارد که برخی از آنها به شرح زیر می‌باشند:

  • انسولین با اثر گذاری فوری به مدت ۱۵ دقیقه اثر می‌کند و برخی از نمونه‌های آن عبارتند از انسولین لیسپرو، آسپارت و گلولیزین
  • انسولین با اثر گذاری کوتاه مدت که طی مدت ۳۰ دقیقه پس از تزریق اثر می‌کند.
  • انسولین با اثرگذاری متوسط حدود یک تا سه ساعت پس از تزریق شروع اثر گذاری می‌کند و ماندگاری آن ۱۲ تا ۲۴ ساعت است
  • انسولین با اثرگذاری طولانی و ماندگاری بیشتر از قبیل دتمپرو، گلارژین و دگلودک که حدود ۱۴ تا ۴۰ ساعت ماندگاری دارد.

روش‌های تزریق انسولین 

روش‌های مختلفی برای تزریق انسولین وجود دارد که به شرح زیر می‌باشند:

  • استفاده از سوزن ریز و سرنگ که شبیه تزریق آمپول در مطب پزشک است اما با این تفاوت که از سوزن نازک تری استفاده می‌شود.
  • مداد انسولین با سوزن نازک شبیه خودکار است با این تفاوت که درون آن توسط انسولین پر شده است.
  • پمپ انسولین یک دستگاه کوچک است که روی قسمت بیرونی بدن قرار داده می‌‌شود و به آن برنامه داده می‌‌شود تا در طول روز و زمانی که کودک غذا می‌خورد به ارسال انسولین بپردازد. یک لوله محل اتصال پمپ انسولین کاتتر است که زیر سطح پوست شکم قرار دارد. انواع مختلفی از پمپ بدون لوله نیز وجود دارند که شامل یک پوشش بیرونی است و و ارسال انسولین توسط یک کاتتر کوچک که به زیر سطح پوست متصل شده است انجام می‌شود.

بررسی مداوم گلوکز و استفاده از پمپ انسولین 

یک دستگاه وجود دارد که به آن پمپ سنسور افزوده گفته می‌‌شود و به پمپ انسولین یک مانیتور گلوکز و با یک الگوریتم پیچیده ترکیب شده است تا به طور خودکار به ارسال انسولین مورد نیاز کودک بپردازد. هدف از استفاده از این روش طراحی یک سیستم خودکار و کامل است که پانکراس مصنوعی نام دارد. در حال حاضر سیستم هایی در دسترس قرار دارند و افرادی که دچار دیابت نوع یک هستند باید به دستگاه خود بگویند که چه مقدار کربوهیدرات مصرف کرده اند و به صورت دوره ای سطح قند خون خود را بررسی کنند اما این دستگاه در طول روز به طور خودکار به تنظیم دوز انسولین می‌‌پردازد این دستگاه‌ها در حال پیشرفت هستند و تحقیقات در خصوص پیشرفت آنها ادامه دارد.

رژیم غذایی سالم  

رژیم غذایی سالم برای درمان دیابت نوع 1

غذا یک بخش بسیار مهم در برنامه درمان افراد مبتلا به دیابت است اما این امر بدین معنا نیست که کودک شما باید از یک رژیم دیابتی محدود پیروی کند. کودک شما باید همانند همه اعضای خانواده به طور منظم به مصرف غذاهایی بپردازد که سرشار از مواد مغذی هستند اما مقدار کالری و چربی آن کمتر از مانند انواع سبزیجات، میوه‌ها، پروتئین و غلات کامل. متخصص تغذیه کودک به شما برای طراحی یک رژیم غذایی متناسب با شرایط کودک اهداف سلامتی او و البته علائق و غذاهای مورد علاقه او کمک می‌کند و نحوه شمارش کربوهیدرات‌های مواد غذایی را به شما یاد می‌دهد تا از این اطلاعات برای تنظیم دوز انسولین مورد نیاز کودک خود استفاده کنید.

فعالیت جسمانی 

این افراد به انجام تمرینات ورزشی هوازی نیاز دارند و کودکان مبتلا به دیابت نوع یک از این قاعده جدا نیستند. کودک خود را تشویق کنید که حداقل در طول روز ۶۰ دقیقه فعالیت جسمانی داشته باشد. با او ورزش کنید. باید فعالیت جسمانی یک بخش از برنامه روزانه کودک شما باشد اما به خاطر داشته باشید که فعالیت ورزشی و جسمانی باعث کاهش قند خون کودک شما می‌شود و این امر می‌‌تواند تا ساعت‌ها بر روی سطح قندخون او تاثیر بگذارد و حتی در طول شبانه‌روز این اثر از بین نمی‌‌رود. در صورتی که کودک شما یک فعالیت جدی را شروع کرده است معمولا سطح قند خون او را بیشتر بررسی کنید تا با نحوه واکنش بدن او با آن فعالیت ورزشی آشنا شوید. شما باید برنامه غذایی و دوز انسولین کودک خود را تنظیم کنید تا از افت قند خون او و بروز مشکلات بعدی جلوگیری شود.

انعطاف پذیری 

گاهی اوقات قند خون بهتر پیش بینی نشده ای تغییر می‌کند و شما باید از پزشک کودک خود بپرسید که چگونه این وضعیت و سایر شرایط مشابه را کنترل نمایید.

  • کودکان خیلی کوچک که دچار دیابت نوع یک هستند ممکن است به طور کامل مواد غذایی خود را مصرف کنند که این امر در مواردی که آنها از انسولین استفاده می‌‌کنند مشکل ساز خواهد بود.
  • بیماری با تاثیرات زیادی بر نیاز کودک به انسولین همراه است. هورمون‌هایی که در طول دوران بیماری تولید می‌شوند باعث افزایش سطح قند خون خواهند شد اما کاهش میزان مصرف کربوهیدرات‌ها به علت کاهش اشتهای استفراغ باعث می‌شود که میزان نیاز به مصرف انسولین کاهش پیدا کند. کودک شما باید در سال آمپول آنفولانزا دریافت کنند و ممکن است پزشک تزریق واکسن پنومونیا را نیز تجویز نماید.
  • هنگامی ‌که کودک شما انسانی دریافت می‌‌کنند و به تدریج به دوران نوجوانی می‌رسد سطح هورمون‌های بدن او بر نیاز به انسولین تاثیر خواهد گذاشت و ممکن است تغییر دوز انسولین ضروری باشد.
  • برای جلوگیری از بروز مشکلات مرتبط با بی خوابی در طول شب باید دوز انسولین مصرف کودک خود را تنظیم کنید.

مراقبت‌های بعدی 

برای آنکه برنامه درمان دیابت کودک شما با موفقیت پیش برود به مراقبت‌ها و ارزیابی‌های بعدی نیاز دارد و باید سطح قند خون سه ماهه بررسی شود. معمولاً پزشک سطح قند خون سه ماهه برای تمامی کودکان و نوجوانان را هفت و نیم در نظر می‌‌گیرد. پزشک به صورت دوره ای به بررسی کودک شما می‌پردازد و موارد زیر را ارزیابی خواهد کرد:

  • فشار خون
  • رشد
  • سطح چربی خون
  • عملکرد غده تیروئید
  • عملکرد کلیه
  • عملکرد کبد

علائم و نشانه‌های وجود مشکل 


گاهی اوقات علیرغم رعایت همه موارد ضروری شما دچار برخی مشکلات خواهد شد و عوارض کوتاه مدت دیابت نوع ۱ به درمان فوری نیاز دارند زیرا باعث بروز برخی عوارض جانبی می‌شوند که به شرح زیر می‌باشند:

  • افت قند خون
  • بالا رفتن قند خون
  • دیابت کتواسیدوزیس

افت قند خون 

افت قند خون یا هیپوگلیسمی ‌به وضعیت گفته می‌‌شود که سطح قند خون کمتر از حد معمولی از افت قند خون به دلایل مختلف از قبیل نخوردن یک وعده غذایی، فعالیت جسمانی شدید یا تزریق بیش از حد انسولین رخ‌ می‌دهد. افت قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ شایع نیست اما در صورتی که به سرعت درمان نشود باعث بدتر شدن علائم و نشانه‌های فرد خواهد شد. علائم و نشانه‌های افت قند خون به شرح زیر می‌باشد:

  • لرزش بدن
  • گرسنگی
  • عرق کردن
  • تحریک پذیری و تغییرات خلق و خو
  • اختلال در تمرکز یا گیجی
  • سرگیجه یا سبکی سر
  • بریده بریده صحبت کردن
  • از دست دادن هوشیاری

علائم و نشانه‌های افت قند خون را برای کودک خود توضیح دهید و در صورتی که شک داشتید که آیا کودک شما دچار افت قند خون شده است یا نه باید به بررسی قند خون او بپردازید. در صورتی که تست گلوکز به سرعت آماده شد و کودک همچنان علایم و نشانه‌های افت قند خون را داشت تا حد امکان برنامه درمان افت قند خون را شروع کنید. اگر قند خون کودک شما پایین بود به انجام موارد زیر پردازید:

  • به کودک خود ۱۵ تا ۲۰ گرم کربوهیدرات یا خوراکی‌هایی که زودتر اثر می‌کنند مانند آب میوه، قرص گلوکز، آبنبات، نوشابه معمولی یا سایر منابع حاوی قند هستند را به او بدهید. غذاهایی که حاوی چربی افزودنی از مانند شکلات و بستنی هستند به سرعت قند خون را بالا نمی‌‌برند زیرا چربی باعث می‌شود سرعت جذب قند خون کاهش پیدا کند.
  • ۱۵ دقیقه بعد دوباره قند خون کودک خود را ارزیابی کنید تا از عادی بودن آن اطمینان حاصل نمایید و این کار را تا زمانی ادامه دهید که سطح قند خون او به حد طبیعی برسد.

در صورتی که افت قند خون باعث شود که کودک هوشیاری خود را از دست بدهد تزریق هورمون تحریک کننده تولید قند خون ضرورت خواهد یافت.

بالا بودن قند خون 

بالا بودن قند خون یا هایپرگلایسمی ‌یکی دیگر از مشکلاتی است که در آن سطح قند خون به دلایل مختلف از قبیل بیماری مصرف زیاد مواد غذایی، مصرف خوراکی‌های شیرین یا تزریق نکردن انسولین رخ می‌دهد که علائم و نشانه‌های آن عبارتند از:

  • دفع مداوم ادرار
  • خشکی دهان و تشنگی زیاد
  • دوبینی
  • خستگی
  • تهوع

در صورتی که شما به بالا بودن سطح قند در کودک خود مشکوک هستید باید قند خون را بررسی نمایید. در صورتی که قند خون کودک شما بالاتر از حد طبیعی باشد باید از برنامه دیابت کودک پیروی کنید یا به پزشک کودک خود مراجعه نمایید در صورتی که قند خون کودک شما بالا رفته باشد به سرعت پایین نخواهد آمد و شما باید از پزشک کودک خود بپرسید که هر چند وقت یک بار قند خون کودک خود را بررسی نمایید. در صورتی که قند خون کودک شما بالاتر از ۲۴۰ میلی گرم بر دسی لیتر باشد کودک شما باید آزمایش ادرار بدهد تا وجود کتون در آن بررسی شود در صورتی که سطح قند خون کودک به شما بالا است یا کتون در ادرار مشاهده شده است اجازه ندهید ورزش کنند.

دیابت کتواسیدوزیس 

فقدان شدید انسولین باعث می‌شود که بدن کودک به تجزیه چربی برای تولید انرژی بپردازد و در این حالت بدن ما به تولید یک ماده خواهد پرداخت که کتون نام دارد. در صورتی که مقدار زیادی کتون در خون تولید شود باعث بروز یک اختلال خطرناک خواهد شد که دیابت کتواسیدوزیس نام دارد و علایم و نشانه‌های آن به شرح زیر می‌باشند:

  • تشنگی یا خشکی شدید دهان
  • افزایش تعداد دفعات ادرار کردن
  • تهوع، استفراغ و درد شکمی‌
  • شیرین بودن دهان و استشمام بوی میوه از دهان
  • سرگیجه

اگر شما به این اختلال مشکوک هستید باید وجود کتون در ادرار کودک شما بررسی شود و در صورتی که سطح آن بالا باشد باید فورا به مرکز اورژانس مراجعه نمایید.

پیشگیری از دیابت نوع ۱ 


در حال حاضر هیچ راهی برای پیشگیری از دیابت نوع یک وجود ندارد اما تحقیقات زیادی در این زمینه در حال انجام است؟ محققان در حال بررسی موارد زیر هستند:

  • پیشگیری از دیابت نوع ۱ در افرادی که ریسک بروز این اختلال در آنها بالا است و اخیراً به شناسایی یک دارو پرداخته اند که از پیشرفت بیماری جلوگیری می‌کند.
  • جلوگیری از تخریب سلول‌های تولید کننده انسولین در افرادی که به تازگی دیابت نوع یک در آنها تشخیص داده شده است.

پزشک می‌تواند به تشخیص آنتی بادی‌های مرتبط با دیابت نوع ۱ در کودکانی که ریسک بروز این اختلال در آنها بالا است بپردازد. می‌توان چند ماه یا حتی چند سال قبل از بروز اولین علایم و نشانه‌های دیابت نوع ۱ به تشخیص این آنتی بادی‌ها پرداخت اما در حال حاضر هیچ روشی برای کنترل کردن یا جلوگیری از پیشرفت این اختلال پس از شناسایی این آنتی بادی‌ها وجود ندارد. بهتر است بدانید که همه افرادی که این آنتی بادی‌ها در بدن آنها تشخیص داده شده است دچار دیابت نوع یک نیستند. اگرچه هیچ راهی برای جلوگیری از بروز این اختلال وجود ندارد می‌توانید با رعایت موارد زیر به جلوگیری از بروز این عوارض کمک نمایید:

  • به کودک خود کمک کنید تا حد امکان سطح قند خون او بالا نرود.
  • اهمیت رژیم غذایی سالم و داشتن فعالیت جسمانی را برای او توضیح دهید.
  • به طور منظم به پزشک کودک خود مراجعه کنید و هر سال به انجام معاینات چشم بپردازید تا در صورت وجود هر گونه مشکل بتوانید فوراً به کودک خود کمک کنید.
دسته‌ها
مقالات

دیابت بارداری: کنترل قند دوران حاملگی با انسولین و رژیم غذایی

دیابت بارداری در دوران بارداری (حاملگی) ایجاد می‌شود. دیابت بارداری نیز مانند سایر انواع دیابت، بر نحوه استفاده سلول‌های شما از قند (گلوکز) تأثیر می‌گذارد. دیابت بارداری باعث بالا رفتن قند خون بالا که می‌تواند بر بارداری و سلامت کودک شما تأثیر بگذارد.

هرگونه عارضه بارداری نگران کننده است، اما خبرهای خوبی وجود دارد. زنان باردار می‌توانند با خوردن غذاهای سالم، ورزش کردن و در صورت لزوم با مصرف دارو به کنترل دیابت بارداری خود کمک کنند. کنترل قند خون می‌تواند از زایمان دشوار جلوگیری کرده و شما و کودک شما را سالم نگه دارد.

قند خون در دیابت بارداری، معمولاً بعد از زایمان به زودی به حالت عادی برمی‌گردد. اما اگر در دوران حاملگی خود مبتلا به دیابت بارداری باشید، در معرض خطر دیابت نوع 2 خواهید بود. شما برای نظارت و مدیریت قند خون خود باید با یک تیم درمانی همکاری داشته باشید.

علل 


محققان نمی‌دانند که چرا برخی از زنان به دیابت بارداری مبتلا می‌شوند. برای درک چگونگی بروز دیابت بارداری، درک چگونگی تأثیر حاملگی در فرآیند گلوکز بدن، می‌تواند به شما کمک کند.

مواد غذایی مصرفی شما بوسیله بدنتان هضم می‌شود تا قند (گلوکز) وارد جریان خون شما شود. در پاسخ، لوزالمعده، غده بزرگی در پشت معده شما، انسولین تولید می‌کند. انسولین هورمونی است که گلوکز را از جریان خون به سلول‌های بدن انتقال می‌دهد و سپس، سلول از آن به عنوان انرژی استفاده می‌کند.

جفت، که کودک شما را به خون شما متصل می‌کند، در دوران بارداری سطح بالایی از هورمون‌های مختلف دیگر را تولید می‌کند. تقریباً همه آن‌ها عملکرد انسولین را در سلول‌های شما مختل می‌کنند و قند خون را بالا می‌برند. بالا رفتن سطح متوسط ​​قند خون بعد از غذا در دوران بارداری طبیعی است.

با رشد کودک، جفت هورمون‌های ضد انسولین بیشتر و بیشتری تولید می‌کند. در دیابت بارداری، هورمون‌های جفت به حدی قند خون را بالا می‌برند که می‌تواند بر رشد و سلامتی کودک شما تأثیر بگذارد. دیابت بارداری معمولاً در نیمه آخر بارداری، گاهی اوقات در اوایل هفته بیستم، ایجاد می‌شود اما عموماً دیرتر از این مدت ایجاد نمی‌شود.

عوامل خطر


هر زنی ممکن است به دیابت بارداری مبتلا شود اما برخی از خانم‌ها در معرض خطر بیشتری قرار دارند. عوامل خطر دیابت بارداری عبارتند از:

  • سن بیشتر از 25 سال. احتمال ابتلا به دیابت بارداری در زنان بالای 25 سال بیشتر است.
  • سابقه سلامتی خانوادگی یا شخصی. خطر ابتلا به دیابت بارداری در صورت ابتلا به دیابت افزایش می‌یابد، قند خون کمی بالا که ممکن است پیشرو در ابتلا به دیابت نوع 2 باشد، یا اگر یکی از اعضای خانواده نزدیک مانند والدین یا خواهر و برادر مبتلا به دیابت نوع 2 باشد. همچنین اگر در دوران بارداری قبلی این بیماری را تجربه کرده‌اید، اگر نوزادی که به دنیا آورده‌اید بیش از 9 پوند وزن داشته باشد (4.1 کیلوگرم) یا اگر شما یک زایمان غیر قابل توضیح داشته‌اید، به احتمال زیاد به دیابت بارداری مبتلا خواهید شد.
  • اضافه وزن. اگر به طور قابل توجهی شاخص توده بدنی شما (BMI) 30 یا بالاتر باشد، ینی چاق باشید یا اضافه وزن داشته باشید، احتمالاً به دیابت حاملگی مبتلا خواهید شد.

علائم 


برای اکثر زنان، دیابت بارداری علائم یا نشانه‌های قابل توجهی ایجاد نمی‌کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید


در صورت امکان، به دنبال مراقبت‌های بهداشتی زودهنگام باشید، یعنی وقتی که برای اولین بار در مورد تلاش برای بارداری فکر می‌کنید. بنابراین پزشک می‌تواند خطر ابتلا به دیابت بارداری را به عنوان بخشی از برنامه سلامتی فرزندتان ارزیابی کند. پس از بارداری، پزشک شما را به عنوان بخشی از مراقبت‌های دوران بارداری از نظر دیابت بارداری بررسی می‌کند. اگر به دیابت بارداری مبتلا هستید، ممکن است به معاینات مکرر نیاز داشته باشید. این موارد به احتمال زیاد در سه ماه آخر بارداری انجام می‌شود و پزشک میزان قند خون و سلامت کودک شما را کنترل می‌کند.

پزشک ممکن است شما را به متخصصان بهداشت دیگری که متخصص در دیابت هستند، مانند متخصص غدد، یک متخصص تغذیه یا یک مربی دیابت ارجاع دهد. آن‌ها می‌توانند به شما در یادگیری مدیریت سطح قند خون در دوران بارداری کمک کنند.

برای اطمینان از اینکه سطح قند خون شما پس از تولد کودک به حالت عادی برگشته است، تیم مراقبت‌های بهداشتی شما قند خون را درست بعد از زایمان و سپس دوباره بعد از شش هفته بررسی می‌کنند. پس از ابتلا به دیابت بارداری، خوب است که میزان قند خون خود را به طور مرتب آزمایش کنید.

دفعات انجام آزمایش قند خون، تا حدودی به نتیجه آزمایش شما بعد از به دنیا آمدن فرزندتان بستگی دارد.

عوارض 


عوارض دیابت بارداری

بیشتر زنانی که مبتلا به دیابت بارداری هستند، نوزادانی سالم به دنیا می‌آورند. با این وجود، اگر دیابت بارداری به طور دقیق کنترل نشده باشد، می‌تواند به قند خون بالای کنترل نشده منجر شود و مشکلاتی را برای شما و کودک شما ایجاد کند، از جمله احتمال افزایش نیاز به بخش C برای زایمان.

عوارضی که ممکن است کودک شما را تحت تأثیر قرار دهد 

اگر به دیابت بارداری مبتلا هستید، ممکن است کودک شما در معرض خطر بیشتری از جمله موارد زیر قرار داشته باشد:

  • وزن بیش از حد در هنگام تولد. گلوکز اضافی در جریان خون شما از جفت عبور می‌کند و لوزالمعده کودک شما را به سمت تولید انسولین بیشتر سوق می‌دهد. این امر می‌تواند باعث بزرگ شدن کودک شما (ماکروزومی) شود. نوزادان بسیار بزرگ، کودکانی که وزن آن‌ها 9 پوند یا بیشتر است، به احتمال زیاد در کانال زایمان گیر می‌کند، صدمات بیشتری در هنگام تولد به او می‌رسد و یا نیاز به بخش C تولد خواهند داشت.
  • زایمان زودرس (نارس) و سندرم زجر تنفسی. قند خون بالای مادر ممکن است خطر زایمان زودرس و به دنیا آمدن نوزاد قبل از موعد مقرر را افزایش دهد. یا پزشک ممکن است زایمان زودرس را توصیه کند زیرا کودک او از حد معمول بزرگ‌تر است.

نوزادانی که به صورت نارس متولد می‌شوند ممکن است سندرم زجر تنفسی را تجربه کنند، نوعی بیماری که باعث سختی تنفس می‌شود. نوزادان مبتلا به این سندرم ممکن برای نفس کشیدن نیاز به کمک داشته باشند تا ریه‌هایشان بالغ و قوی‌تر شود. نوزادان مادران مبتلا به دیابت بارداری ممکن است سندرم زجر تنفسی را تجربه کنند حتی اگر زودتر از موعد به دنیا نیامده باشند.

  • قند خون پایین (هیپوگلیسمی). بعضی اوقات نوزادان مادران مبتلا به دیابت بارداری، اندکی پس از تولد دچار قند خون پایین (هیپوگلیسمی) می‌شوند زیرا بدن آن‌ها به میزان زیادی انسولین ترشح می‌کند. انواع شدید هیپوگلیسمی ممکن است باعث تشنج در کودک شود. تغذیه سریع و بعضی اوقات محلول گلوکز داخل وریدی می‌تواند سطح قند خون کودک را به حالت عادی برگرداند.
  • دیابت نوع 2 در سال‌های بعدی زندگی. نوزادان مادرانی که به دیابت بارداری مبتلا هستند، خطر ابتلا به چاقی و دیابت نوع 2 را در مراحل بعدی زندگی خواهند داشت.

عدم درمان دیابت بارداری می‌تواند منجر به مرگ نوزاد، قبل یا کمی بعد از تولد شود.

عوارضی که ممکن است شما را تحت تأثیر قرار دهد 

دیابت بارداری همچنین ممکن است احتمال مبتلا شدن مادر به موارد زیر را افزایش دهد:

  • فشار خون بالا و پره اکلامپسی. دیابت بارداری خطر ابتلا به فشار خون بالا و همچنین پره اکلامپسی را افزایش می‌دهد. پره اکلامپسی یک عارضه جدی بارداری است که باعث فشار خون بالا و علائم دیگری می‌شود که می‌تواند زندگی مادر و نوزاد را تهدید کند.
  • دیابت آینده. اگر به دیابت بارداری مبتلا هستید، احتمال دارد در بارداری آینده دوباره به آن مبتلا شوید. همچنین با افزایش سن به احتمال زیاد به دیابت نوع 2 مبتلا خواهید شد. با این وجود، انتخاب سبک زندگی سالم مانند خوردن غذاهای سالم و ورزش کردن می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در آینده کمک کند.

از بین زنانی که سابقه دیابت بارداری دارند و بعد از زایمان به وزن ایده‌آل خود می‌رسند، کمتر از یک چهارم آن‌ها به دیابت نوع 2 مبتلا می‌شوند.

تشخیص 

تشخیص دیابت بارداری

متخصصان پزشکی بر روی یک سری دستورالعمل‌های غربالگری دیابت بارداری توافق نکرده‌اند. برخی سؤال می‌كنند كه اگر جوان‌تر از 25 سال داشته باشند، غربالگری دیابت بارداری لازم است یا خیر؟ برخی دیگر می‌گویند غربالگری تمام زنان باردار بهترین روش برای شناسایی همه موارد دیابت بارداری است.

چه زمانی باید غربالگری انجام داد 

پزشکان به احتمال زیاد عوامل خطر ابتلا به دیابت بارداری را در اوایل بارداری ارزیابی خواهد کرد.

اگر در معرض خطر دیابت بارداری هستید، به عنوان مثال شاخص توده بدنی شما (BMI) قبل از بارداری 30 یا بیشتر بوده یا مادر، پدر، خواهر و برادر یا فرزند دیابتی دارید، پزشک شما ممکن است در اولین ویزیت قبل از تولد آزمایش دیابت را انجام دهد.

اگر به طور متوسط در معرض خطر دیابت بارداری هستید، احتمالاً در طول سه ماهه دوم بارداری، بین 24 تا 28 هفته بارداری باید آزمایش غربالگری انجام دهید.

غربالگری معمول دیابت بارداری 

  • آزمایش چالش گلوکز اولیه. در ابتدا یک محلول شربت گلوکز می‌نوشید. یک ساعت بعد، آزمایش خون می‌دهید تا میزان قند خون خود را اندازه بگیرید. سطح قند خون زیر 130 تا 140 میلی‌گرم در هر دسی‌لیتر یا 7.2 تا 7.8 میلی‌مول در لیتر معمولاً در تست چالش گلوکز عادی تلقی می‌شود. اگرچه این میزان ممکن است در کلینیک‌ها یا آزمایشگاه‌های مختلف متفاوت باشد.

اگر میزان قند خون شما بالاتر از حد نرمال باشد، بدان معنی است که شما خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت بارداری دارید. برای مشخص شدن این وضعیت به یک آزمایش تحمل گلوکز نیاز دارید.

  • آزمایش تحمل گلوکز پیگیری. قند خون شما به صورت ناشتا اندازه‌گیری می‌شود. سپس یک محلول شیرین که غلظت گلوکز زیادی دارد می‌نوشید و قند خون شما هر ساعت به مدت سه ساعت بررسی می‌شود. اگر حداقل در دو مورد از این آزمایش‌ها قند خون شما بیشتر از حد معمول باشد، شما مبتلا به دیابت بارداری خواهید شد.

اگر به دیابت بارداری مبتلا شدید 

پزشک شما احتمالاً معاینات مکرر خصوصاً در سه ماه آخر بارداری را برای شما توصیه می‌کند. در طی این معاینات، پزشک قند خون شما را کنترل می‌کند. همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد به عنوان بخشی از برنامه درمانی خود، هرروز قند خون خود را چک کنید.

اگر در کنترل قند خون خود مشکل دارید، ممکن است نیاز به استفاده از انسولین داشته باشید. اگر عوارض بارداری دیگری دارید، ممکن است برای ارزیابی سلامتی کودک به آزمایش‌های بیشتری نیاز داشته باشید. این آزمایشات عملکرد اتصال جفت، ارگانی که اکسیژن و مواد مغذی را از طریق اتصالات خونی کودک به بدن شما به کودک منتقل می‌کند، ارزیابی می‌کند.

اگر کنترل دیابت بارداری شما دشوار باشد، ممکن است جفت را تحت تأثیر قرار دهد و تحویل اکسیژن و مواد مغذی به کودک را به خطر اندازد.

پزشک شما همچنین آزمایشاتی را برای نظارت بر سلامت کودک در دوران بارداری انجام خواهد داد.

آزمایش قند خون بعد از زایمان

پزشک پس از زایمان و دوباره پس از شش تا 12 هفته قند خون شما را بررسی می‌کند تا مطمئن شود که سطح قند خون شما به حالت عادی برگشته است. اگر آزمایشات شما طبیعی باشد باید خطر ابتلا به دیابت را حداقل هر سه سال ارزیابی کنید.

اگر آزمایش‌های بعد از زایمان حاکی از دیابت یا پیش دیابت باشد، وضعیتی که قند خون شما بالاتر از حد طبیعی است اما به اندازه‌ای زیاد نیست که به عنوان دیابت در نظر گرفته شود، در مورد افزایش تلاش‌ برای پیشگیری یا شروع یک برنامه مدیریت دیابت با پزشک خود مشورت کنید.

درمان دیابت در بارداری 


نظارت و کنترل قند خون برای سالم نگه داشتن کودک و جلوگیری از عوارض در دوران بارداری و زایمان ضروری است. شما همچنین باید به میزان قند خون آینده خود نیز توجه کنید. راهبردهای درمانی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

نظارت بر قند خون 

 زمانی که باردار هستید، تیم مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است از شما بخواهد روزانه چهار تا پنج بار قند خون خود را بررسی کنید، اولین بار صبح ناشتا و بعد از صبحانه، تا مطمئن شوند که سطح قند خون شما در یک محدوده سالم باقی می‌ماند. این کار ممکن است ناخوشایند و دشوار به نظر برسد اما با تمرین راحت‌تر می‌شود.

برای آزمایش قند خون، با استفاده از یک سوزن کوچک (لانکت) یک قطره خون از انگشت خود بیرون می‌آورید، سپس خون را روی نوار تست دستگاه قند خون، دستگاهی که سطح قند خون شما را اندازه‌گیری کرده و نمایش می‌دهد، قرار می‌دهید.

تیم مراقبت‌های بهداشتی شما در حین زایمان و بعد از آن قند خون شما را کنترل و مدیریت می‌کنند. اگر قند خون شما بالا رود، لوزالمعده کودک ممکن است انسولین زیادی ترشح کند که می‌تواند درست بعد از تولد باعث افت قند خون در کودک شما شود.

بررسی پیگیری قند خون نیز حائز اهمیت است. ابتلا به دیابت بارداری، احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 را بعداً در زندگی افزایش می‌دهد. با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود همکاری کنید تا سطح قند خون شما را تحت کنترل داشته باشند. داشتن سبک زندگی سالم برای سلامتی مانند رژیم غذایی سالم و ورزش منظم می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به دیابت شما کمک کند.

رژیم غذایی سالم 

رژیم غذایی سالم دیابت بارداری

خوردن مواد غذایی سالم یکی از بهترین راه‌ها برای کنترل قند خون و جلوگیری از افزایش بیش از حد وزن است که می‌تواند شما را در معرض خطر عوارض بیشتری قرار دهد. پزشکان کاهش وزن در دوران بارداری را توصیه نمی‌کنند زیرا بدن شما برای حمایت از کودک در حال رشد خود سخت تلاش می‌کند. اما پزشک می‌تواند در تعیین اهداف افزایش وزن بر اساس وزن خود قبل از بارداری به شما کمک کند.

یک رژیم غذایی سالم بر روی میوه‌ها، سبزیجات و غلات کامل، غذاهایی که دارای مواد غذایی پر فیبر و کم چربی و کالری هستند، تمرکز دارد و کربوهیدرات‌های بسیار تصفیه شده از جمله شیرینی‌ها را محدود می‌کند. هیچ رژیم غذایی واحدی برای تمام خانم‌ها وجود ندارد. ممکن است لازم باشد با توجه به وزن فعلی خود، اهداف افزایش وزن در دوران بارداری، سطح قند خون، عادت‌های ورزشی، تنظیمات غذایی و بودجه با یک متخصص تغذیه یا یک مربی دیابت مشورت کنید تا یک رژیم غذایی مناسب برای شما تهیه کنید.

ورزش 

 فعالیت بدنی منظم نقش مهمی در برنامه سلامتی هر خانم قبل، حین و بعد از بارداری دارد. ورزش با تحریک بدن برای انتقال گلوکز به سلول‌های شما، جایی که از آن به عنوان انرژی استفاده می‌شود، قند خون شما را کاهش می‌دهد. ورزش همچنین باعث افزایش حساسیت سلول‌های شما به انسولین می‌شود. بدین معنی که بدن شما برای انتقال قند به انسولین کمتری نیاز دارد.

علاوه بر این، ورزش منظم می‌تواند به رفع برخی از ناراحتی‌های شایع در بارداری از جمله کمردرد، گرفتگی عضلات، تورم، یبوست و مشکلات خواب کمک کند. ورزش همچنین می‌تواند به شما در داشتن وزن مناسب و زایمان راحت‌تر کمک کند.

اگر پزشکتان اجازه داد، در بیشتر روزهای هفته به طور نسبتاً جدی ورزش کنید. اگر مدتی فعال نبودید، ورزش را به آرامی شروع کنید و به تدریج آن را افزایش دهید. پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا گزینه‌های خوبی در دوران بارداری هستند. فعالیت‌های روزمره مانند کارهای خانه و باغبانی نیز جزو فعالیت به حساب می‌آیند.

دارو 

دارو برای درمان دیابت بارداری

اگر رژیم و ورزش برای شما موثر واقع نشد، ممکن است برای کاهش قند خون به تزریق انسولین نیاز داشته باشید. بین 10 تا 20 درصد از زنان مبتلا به دیابت بارداری برای رسیدن به اهداف قند خون خود به انسولین احتیاج دارند. برخی پزشکان داروی کنترل قند خون خوراکی را تجویز می‌کنند اما برخی دیگر بر این باورند که تحقیقات بیشتری لازم است تا تأیید شود که داروهای خوراکی نیز به اندازه انسولین تزریقی برای کنترل دیابت بارداری ایمن و موثر هستند.

نظارت دقیق بر کودک شما 

 بخش مهمی از برنامه درمانی شما، نظارت دقیق بر کودک است. پزشک شما ممکن است با استفاده از سونوگرافی‌های مکرر یا آزمایش‌های دیگر، رشد و پیشرفت کودک شما را کنترل کند. اگر تا تاریخ موعد، یا بعضی اوقات زودتر، زایمان نکنید، پزشک شما ممکن است شما را وادار به زایمان کند. زایمان پس از موعد مقرر ممکن است خطر عوارض را برای شما و کودک شما افزایش دهد.

پیشگیری 


هیچگونه تضمینی در رابطه با جلوگیری از دیابت حاملگی وجود ندارد اما هر چه عادت‌های سالم‌تری قبل از بارداری داشته باشید، بهتر است. اگر به دیابت بارداری مبتلا شده‌اید، سبک زندگی سالم ممکن است خطر ابتلا به آن را در بارداری‌های بعدی یا ایجاد دیابت نوع 2 در سال‌ها بعدی زندگی نیز کاهش دهد.

غذاهای سالم بخورید 

 غذاهای پر فیبر و کم چربی و کالری را انتخاب کنید. روی میوه‌ها ، سبزیجات و غلات کامل تمرکز کنید. در برنامه غذایی خود تنوع ایجاد کنید تا در رسیدن به اهداف خود بدون به خطر انداختن طعم یا ارزش غذایی به شما کمک کند. مراقب اندازه و حجم وعده‌های غذایی خود باشید.

فعال بمانید 

ورزش کردن قبل و در دوران بارداری می‌تواند شما را از ابتلا به دیابت بارداری محافظت کند. در بیشتر روزهای هفته 30 دقیقه فعالیت متوسط ​​داشته باشید. هرروز پیاده‌روی سریع انجام دهید. دوچرخه‌سواری کنید.

اگر نمی‌توانید یک تمرین 30 دقیقه‌ای را در برنامه روزانه خود جا دهید، چندین برنامه ورزشی کوتاه‌تر نیز می‌توانند به همان اندازه خوب باشند. قبل از رسیدن به ایستگاه مورد نظر از اتوبوس پیاده شوید. هر قدمی که برمی‌دارید، احتمال سالم ماندن شما را افزایش می‌دهد.

قبل از بارداری اضافه وزن خود را کاهش دهید 

 پزشکان کاهش وزن را در دوران بارداری توصیه نمی‌کنند. اما اگر قصد بارداری دارید، از دست دادن وزن اضافی از قبل ممکن است به شما در داشتن دوران بارداری سالم‌تر کمک کند.

روی تغییرات دائمی در عادات غذایی خود تمرکز کنید. با یادآوری فواید طولانی مدت از دست دادن وزن مانند قلب سالم، انرژی بیشتر و اعتماد به نفس بهتر به خود انگیزه دهید.

دسته‌ها
مقالات

ندول تیروئید: درمان گره تیروئید کم کار و پرکار با دارو و جراحی

ندول یا گره تیروئید توده یا زائده‌ای غیرعادی از سلول‌های تیروئید است که داخل غده تیروئید تشکیل می‌شود.

تیروئید بخشی از سیستم غدد درون‌ریز است، سیستم غدد درون‌ریز از غده‌هایی تشکیل می‌شود که هورمون‌های مختلفی را در جریان خون ترشح می‌کنند. تیروئید غده‌ای پروانه‌ای شکل در جلوی گردن، دقیقاً زیر سیب آدم (حنجره) است. غده تیروئید از دو لوب راست و چپ تشکیل می‌شود که به ایستموس (پل) متصل می‌شوند. غده تیروئید هورمون‌های تیروئید را تولید و ترشح می‌کند. هورمون‌های تیروئید عملکردهایی مانند دمای بدن، گوارش و عملکردهای قلب را کنترل می‌کنند.

علل تشکیل شدن ندول تیروئید


علل تشکیل شدن ندول تیروئید

غده تیروئید گاهی بیش از اندازه رشد می‌کند و در نتیجه یک یا چند ندول ایجاد می‌شود. علت تشکیل شدن ندول تیروئید مشخص نیست. سرطان نگرانی اصلی هنگام به وجود آمدن ندول است. خوشبختانه سرطان بسیار نادر است و کمتر از 5 درصد ندول‌های تیروئید سرطانی و بدخیم هستند. ندول تیروئید عمدتاً در افرادی که سابقه خانوادگی ندول تیروئید دارند و افرادی که ید کافی دریافت نمی‌کنند، دیده می‌شود. غده تیروئید برای تولید هورمون تیروئید به ید نیاز دارد.

انواع مختلف ندول تیروئید به شرح زیر است:

  • ندول کلوئیدی : ندول کلوئیدی به یک یا چند توده غیرعادی تشکیل شده از بافت عادی تیروئید گفته می‌شود. این توده‌ها خوش‌خیم و غیرسرطانی هستند. احتمال بزرگ شدن ندول کلوئیدی وجود دارد، اما این ندول‌ها از محدوده غده تیروئید خارج نمی‌شوند.
  • کیست تیروئید: کیست تیروئید زائده‌ای مملو از مایع است یا بخشی از آن جامد و بخش دیگر مملو از مایع است.
  • ندولهای التهابی: این ندول‌ها در نتیجه التهاب یا ورم مزمن غده تیروئید ایجاد می‌شوند و گاهی اوقات دردناک هستند.
  • گواتر مولتی ندولر: گواتر غده تیروئید بزرگ شده‌ای است که از تعداد زیادی گره تشکیل می‌شود. گواتر معمولاً خوش‌خیم است.
  • ندول تیروئید پرکار: این ندول‌ها هورمون تیروئید را به صورت مستقل و بدون توجه به سازو کارهای کنترل بازخورد نرمال تولید می‌کنند و در نتیجه موجب پرکاری تیروئید می‌شوند. پرکاری تیروئید به قلب آسیب می‌زند و باعث بروز مشکلاتی نظیر ایست قلبی، بالا رفتن فشار خون، آریتمی (ضربان قلب نامنظم)، پوکی استخوان و دیگر مشکلات قلبی می‌شود.
  • سرطان تیروئید: کمتر از 5 درصد ندول‌های تیروئید سرطانی هستند.

چطور متوجه شوم که ندول تیروئید دارم


نحوه تشخیص ندول تیروئید

اکثر ندول‌های تیروئید بدون علامت هستند. بااین حال اگر چند ندول تشکیل شده باشد یا ندول‌ها بزرگ باشد، می‌توانید آنها را ببینید. به ندرت پیش می‌آید که ندول به دیگر ساختارهای گردن فشار می‌آورد و باعث بروز علائم زیر می‌شود:

  • مشکلات بلع یا تنفسی
  • گرفتگی صدا یا تغییر کردن صدا
  • گردن درد
  • گواتر: بزرگ شدن غده تیروئید

ندول‌های تیروئید پرکار باعث تولید بیش از اندازه هورمون‌های تیروئید و ابتلا به پرکاری تیروئید می‌شوند. علائم پرکاری تیروئید عبارت است از:

  • عصبی شدن و تحریک‌پذیری
  • رعشه و ضعف عضلانی
  • قاعده نشدن یا خونریزی جزئی قاعدگی
  • کاهش وزن
  • اختلالات خواب
  • بزرگ شدن غده تیروئید
  • سوزش چشم یا مشکلات بینایی
  • حساسیت به گرما و دشواری در تحمل کردن گرما
  • افزایش یا کاهش اشتها
  • تنگی نفس
  • خارش پوست و سرد و مرطوب شدن پوست
  • کم‌پشت شدن موها
  • گرگرفتگی پوست: سرخ شدن ناگهانی صورت، گردن یا بالای قفسه سینه
  • تپش قلب: ضربان قلب سریع یا نامنظم

ندول تیروئید گاهی باعث پایین آمدن غلظت هورمون تیروئید یا کم‌کاری تیروئید می‌شود. علائم کم‌کاری تیروئید  به شرح زیر است:

  • خستگی
  • خونریزی شدید قاعدگی و کم شدن فاصله بین عادت‌های ماهانه
  • فراموشی
  • افزایش وزن
  • خشک و زبر شدن موها و پوست و ریزش مو
  • گرفتگی صدا
  • دشواری در تحمل کردن سرما
  • ضعف و تحریک‌پذیری
  • یبوست
  • افسردگی
  • ورم یا ادم عمومی

عاملهای خطر ندول تیروئید


عامل‌های خطر تشکیل شدن ندول تیروئید به شرح زیر است:

  • سابقه خانوادگی: چنانچه والدین یا خواهر و برادر فردی به ندول تیروئید یا سرطان تیروئید یا سرطان غدد درون‌ریز دیگر مبتلا باشد، احتمال مبتلا شدن او به ندول تیروئید بیشتر خواهد بود.
  • سن: احتمال تشکیل شدن ندول تیروئید به موازات افزایش سن بیشتر می‌شود.
  • جنسیت: ندول تیروئید در خانم‌ها شایع‌تر از آقایان است.
  • قرار گرفتن در معرض تشعشع: قرار گرفتن سر و گردن در معرض تشعشع به دلایلی مانند پرتودرمانی خطر تشکیل شدن ندول تیروئید را افزایش می‌دهد؛ البته میزان اشعه آزمایش‌های تشخیصی مانند سی تی اسکن خطرناک نیست.

عامل‌های خطر تشکیل شدن ندول تیروئید سرطانی به شرح زیر است:

  • سابقه خانوادگی سرطان تیروئید
  • سفت بودن ندول یا چسبیدن آن به ساختار مجاور
  • مرد بودن
  • سن کمتر از 20 یا بیشتر از 70
  • قرار گرفتن در معرض تشعشع

تشخیص ندول تیروئید


تشخیص ندول تیروئید

خود بیمار گاهی اوقات می‌تواند ندول را حس کند یا پزشک ندول را حین معاینه پیدا می‌کند. بااین حال پزشکان معمولاً دستور انجام آزمایش‌های زیر را برای تایید تشخیص گره تیروئید می‌دهند:

  • آزمایش خون برای تعیین غلظت هورمون تیروئید: میزان هورمون‌های ترشح شده توسط غده تیروئید در آزمایش خون بررسی می‌شود. میزان هورمون تیروئید، حتی در صورت وجود داشتن ندول معمولاً در حد عادی است. بااین حال غیرعادی بودن غلظت هورمون تیروئید گاهی اوقات بدون خطر است. به همین دلیل آزمایش‌های دیگری نیز انجام می‌شود.
  • سونوگرافی تیروئید: در این روش از امواج صوتی برای تشخیص جامد بودن یا مملو از مایع بودن کیست استفاده می‌شود. خطر سرطانی بودن ندول در صورت جامد بودن ندول بیشتر است. همچنین رشد ندول‌ها در سونوگرافی بررسی می‌شود و ندول‌هایی که با لمس کردن پیدا نمی‌شوند، تشخیص داده می‌شوند. به علاوه سونوگرافی تیروئید گاهی اوقات برای هدایت سوزن و اطمینان از محل مناسب قرارگیری سوزن حین عمل نمونه‌برداری (بیوپسی) با سوزن انجام می‌شود.
  • نمونهبرداری از غده تیروئید با سوزن ظریف: پزشک از سوزنی بسیار ظریف برای گرفتن نمونه از سلول‌های یک یا چند ندول تیروئید استفاده می‌کند. نمونه‌ها به آزمایشگاه فرستاده می‌شود، خوشبختانه اکثر این نمونه‌ها غیرسرطانی است. اما اگر نتایج آزمایش قطعی نباشد، آزمایش تکرار می‌شود. گاهی اوقات توصیه می‌شود که عمل جراحی برای برداشتن ندول به منظور تشخیص دقیق انجام شود.
  • اسکن تیروئید: مقدار کمی ید رادیواکتیو خوراکی به بیمار داده می‌شود. سپس پزشک بررسی می‌کند که ندول‌ها و بافت سالم تیروئید چه مقدار از ید رادیواکتیو را جذب می‌کنند. به این ترتیب اطلاعات بیشتری درباره ندول تیروئید به دست می‌آید و پزشک احتمال سرطانی بودن ندول تیروئید را تعیین می‌کند.

درمان ندول تیروئید


ضرورت درمان گواتر با توجه به پاسخ سه سوال بالینی تعیین می‌شود. آیا تیروئید آنقدر بزرگ شده است که به دلیل کشیدن یا فشار آوردن به ساختارهای مجاور موجب بروز علائم شود یا آنقدر بزرگ هست که ظاهر ناخوشایندی داشته باشد و جراحی غده تیروئید (تیروئیدکتومی) ضرورت داشته باشد؟ اگر گواتر پی‌آمد ابتلا به عارضه‌ای مانند بیماری گریوز یا گواتر ندولر سمی باشد که باعث پرکاری تیروئید شده است، درمان با ید رادیواکتیو برای کنترل کردن پرکاری غده و کوچک کردن آن مفید خواهد بود.

بعضی از گواترهای گره‌ای غیرسمی که عملکرد عادی دارند، به روش درمان با ید رادیواکتیو کوچک می‌شوند. اگر تیروئید در نتیجه ابتلا به بیماری خودایمنی تیروئیدیت یا هاشیموتو بزرگ شده باشد، غده تیروئید کم‌کار باشد و میزان TSH خون بالا باشد، مصرف داروی هورمون تیروئید (ال ـ تیروکسین) می‌تواند کم‌کاری تیروئید را درمان کند و غده را نیز تاحدی کوچک کند.

جراحی

جراحی ندول تیروئید

ضرورت درمان جراحی یا درمان با ید رادیواکتیو با توجه به اندازه ندول تیروئید و ابتلا به پرکاری تیروئید تعیین می‌شود. به علاوه ندول تیروئیدی که مشکوک به بدخیمی باشد، باید همراه با باقیمانده غده تیروئید از بدن خارج شود تا از پخش شدن سرطان تیروئید در بدن جلوگیری شود.

به اکثر بیمارانی که نتایج سلول‌شناختی آنها قطعی نیست، توصیه می‌شود که حداقل نیمی از غده تیروئید را همراه با ندول بردارند، چون از هر هفت بیماری که این شرایط را دارند، یک بیمار در نهایت به سرطان تیروئید مبتلا می‌شود. در گذشته هورمون تیروئید برای کاهش فعالیت تیروئید و کوچک کردن ندول تیروئید تجویز می‌شد، اما امروزه مشخص شده است که این دارو تاثیر چندانی ندارد.

مزایا و خطرات جراحی

جراحی تیروئید به منظور برداشتن نیمی از غده تیروئید یا تمام غده تیروئید انجام می‌شود تا  بتوان با قطعیت اعلام کرد که آیا گواتر یا ندول سرطانی است یا خیر چنانچه فقط نیمی از تیروئید برداشته شود، عمل لوبکتومی تیروئید یا همی‌تیروئیدکتومی گفته می‌شود، اما اگر کل تیروئید برداشته شود، عمل تیروئیدکتومی کامل نامیده می‌شود. وقتی غده تیروئید بزرگ شده طی جراحی برداشته می‌شود، فشار از روی ساختارهای مجاور برداشته می‌شود و در نتیجه علائمی نظیر اختلال بلع، سرفه یا تنگی نفس برطرف می‌شود. همچنین جراحی تیروئید می‌تواند گونه‌های خاصی از بیش‌فعالی غده تیروئید در اثر تشکیل شدن ندول یا گواتر را درمان کند.

جراحی تیروئید تقریباً همواره به بستری شدن و بیهوشی نیاز دارد. زخم جراحی به مدت یک تا دو روز بعد از جراحی دردناک است و جای زخمی را به جا می‌گذارد که معمولاً بعد از یک سال تقریباً محو می‌شود. خونریزی و عفونت می‌تواند انجام جراحی تیروئید را نیز مانند هر عمل جراحی دیگری دشوار کند.

دو مجموعه ساختار مهم پشت غده تیروئید وجود دارند که ممکن است تصادفاً حین جراحی تیروئید آسیب ببینند. عصب‌های حنجره‌ای راجعه که در امتداد نای قرار دارند و به سمت حنجره برمی‌گردند، عضلات حرکت دهنده تارهای صورتی را کنترل می‌کنند. اگر یکی از این عصب‌ها بریده شود یا خونرسانی آن قطع شود، بیمار صدای خود را تاحدی از دست خواهد داد.

فلج شدن تارهای صوتی منجر به بروز طیف گسترده‌ای از تغییرات صوتی می‌شود که از از دست دادن یک یا دو اکتاو هنگام خوانندگی تا ناتوانی در فریاد زدن و نجوا مانند شدن صدا متغیر است. اگر هر دو عصب حنجره‌ای راجعه آسیب ببیند، تنفس بیمار دشوار می‌شود و لازم است که سوراخی در نای در جلوی گردن ایجاد شود این عمل تراکئوستومی گفته می‌شود.

چهار غده پاراتیروئید نیز پشت تیروئید، دو عدد در هر سمت قرار دارند. اگر غده پاراتیروئید به اشتباه برداشته شود یا آسیب ببیند، میزان کلسیم خون بیمار پایین می‌آید و در نتیجه بیمار دچار گزگز، بی‌حسی و انقباض عضلانی می‌شود. افت شدید کلسیم به ندرت موجب اسپاسم و گرفتگی گلو یا تشنج می‌شود. خوشبختانه اگر عمل توسط جراح تیروئید مجرب انجام شود، احتمال بروز این عوارض به شدت کاهش می‌یابد؛ آسیب‌های خفیف غالباً خودبه خود ظرف چند روز یا چند هفته برطرف می‌شود و درمان‌های گوناگونی نیز برای تسکین علائم وجود دارد.

درمان با ید رادیواکتیو

درمان ندول تیروئید با ید رادیواکتیو

چنانچه گواتر یا ندول تیروئید باعث پرکاری غده تیروئید شده باشد، عمدتاً از ید رادیواکتیو برای درمان گواتر یا ندول استفاده می‌شود. همچنین ید رادیواکتیو گاهی اوقات برای کوچک کردن گواتری که بیش‌فعال نیست، به کار برده می‌شود.

مراقبتها و پیگیری پس از درمان ندول تیروئید


پیگری درمان ندول تیروئید به خوش‌خیم یا بدخیم بودن ندول و درمان انجام شده بستگی دارد.

هرچند اکثر بیماران دارای ندول تیروئید خوش‌خیم جراحی نمی‌شوند، بااین حال به بیماران توصیه می‌شود که همچنان تحت نظر پزشک باشند. این بیماران باید هر 6 ـ 12 ماه یکبار معاینه شوند و سونوگرافی انجام بدهند، چنانچه مورد مشکوکی مشاهده نشود، فاصله بین معاینات و غربالگری‌ها به مرور زمان افزایش می‌یابد. اگر شیوه ایجاد شدن یا رشد ندول در سونوگرافی نگران کننده باشد، پزشک توصیه می‌کند که نمونه‌برداری از سلول‌ها با یک سوزن ظریف انجام شود.

اگر عمل لوبکتومی (برداشتن نیمی از غده تیروئید) انجام شده باشد، بافت تیروئید باقیمانده احتمالاً میزان کافی هورمون تیروئید تولید خواهد کرد. درمان جایگزینی هورمون تیروئید در اکثر موارد ضروری نیست.

اگر بخشی از غده تیروئید یا کل آن برداشته شده باشد و تیروئیدکتومی کلی انجام شده باشد، درمان جایگزینی هورمون ضرورت می‌یابد و بیمار باید داروی هورمون تیروئید را یک بار در روز تا پایان عمر مصرف کند.